افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — الصفحة ١١٢

شيوهء على در جنگ جمل

« وَإِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى اْلأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتي تَبْغي حَتَّى تَفيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ » ؛ « 1 » و هر گاه دو گروه از مؤمنان با هم به جنگ بپردازند ، آن‌ها را آشتى دهيد و اگر يكى از آن‌ها بر ديگرى تجاوز كند با گروه متجاوز پيكار كنيد تا به فرمان خدا باز گردد .

خداوند متعال در اين آيه به كشتن باغيان و سركشانى كه ادّعاى ايمان و اسلام را دارند فرمان داده است و امير مؤمنان على عليه السلام به اين آيه عمل كردند و گاهى اين آيه را در نبردهايشان تلاوت مىفرمودند .

البته ترديدى نيست كه مخالفان امير مؤمنان على عليه السلام باغى و سركش بودند ؛ چرا كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله پيش‌بينى كرده و به عمار فرموده بودند :

تقتلك فئة باغية ؛

تو را گروه باغى و سركش خواهند كشت .

همين سخن پيامبر سبب شد بعد از آن كه سپاهيان معاويه عمار را به شهادت رساندند ، فشار شديدى بر معاويه و عمروعاص وارد شود

( 1 ) . سوره حجرات : آيه 9