افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — الصفحة ١٠٧

دو راه نصيحت مخالف

1 . ارسال نامه

امير مؤمنان على عليه السلام نامه‌هايى به معاويه مىفرستاد . اين نامه‌ها و پاسخ آن‌ها حجم بسيارى از كتاب‌هاى تاريخى را به خود اختصاص داده است . آن حضرت در اين نامه‌ها حقانيت خود و سركشى و طغيان معاويه را به طور آشكار بيان نمود تا آن جا كه به او مىنويسد :

وقتى مردم مدينه با عثمان بيعت مىكنند و تو در شام از طرف عمر والى آن خطّه شده‌اى هيچ اعتراضى نمىكنى ؛ بلكه خود را والى عثمان مىدانى در حالى كه اهل شام با عثمان بيعت نكرده‌اند ، اما تو آن‌ها را به بيعت با عثمان وادار مىكنى به اين دليل كه آن گاه كه مردم مدينه و اهل حلّ و عقد با كسى بيعت كردند همهء مسلمانان در تمامى نقاط مملكت اسلامى موظفند او را به عنوان خليفه بپذيرند .

اكنون همان مردمى كه با عثمان بيعت كرده‌اند با من بيعت نموده‌اند ، ولى تو بر سركشى خود ادامه مىدهى . « 1 » امير مؤمنان على عليه السلام در اين احتجاج - كه مضمون چند نامهء آن حضرت عليه السلام به معاويه است - او را با مطالب مورد پذيرش در


( 1 ) . رك . وقعة صفين : 29 و العقد الفريد : 3 / 229