شرح زيارت آل ياسين (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩

بطلان مبناى نهضت هاى اسلامي

كه با او بيعت كنند !

وهابى ها نيز معتقد بودند از آن روى كه محمد بن عبدالوهاب عهده دار به پاداشتن دين و رودر رو شدن با خلافت عثمانى شده ، پس حق رهبرى بر امت را دارد و بر امت نيز واجب است كه با او بيعت كنند .

حتى وقتى كه عبدالصاحب دخيل أبوعصام ; تحت تاثير افكار اخوان المسلمين ، حزب ( ( الدعوة الاسلامية ) ) را تاسيس كرد ، او هم معتقد بود همين كه عهده دار دعوت به سوى دين شده ، پس شرعا حق رهبرى امت را دارد ؛ دقيقا همان گونه كه

حسن البنا معتقد بود .

أبوعصام معتقد بود كه رهبر نهضت يا كانديداى خلافت ، بايد از فقها كمك بگيرد و از بين فتاواى آنان ، هر فتوايى را كه احساس كرد با مصالح دعوت اسلامى سازگار است ، انتخاب كند .

وى با درخواستش از شهيد صدر براى نگارش كتاب

( ( الاسس الاسلامية ) ) ، به همين انديشه عمل كرد . در آن كتاب آمده بود كه : حزب الدعوة ، انديشه اى را پايه گذارى مىكند كه هم توبه مرتد ملى را قبول مىكند و هم مرتد فطرى را .

همه نهضت هاى اسلامى چنين معتقدند كه آنان مشروعيتشان را از خود نهضت و حركتشان كسب مى كنند و بر تمام امت واجب است كه با آنان بيعت كرده و از آنان اطاعت كنند .

اما اشكالى كه هيچ جوابى نزد آنان ندارد اين است : چرا و چگونه فكر مى كنيد كه خداوند متعال ، برپاداشتن دين و دعوت به آن را واجب كرده باشد اما اين كار را بدون هيچ سرپرستى رها كرده باشد ؟ آيا قابل تصور است كه خداوند تعالى دينى را نازل فرمايد و سپس به پيروان آن دين بگويد : هر كس از شما كه توانست اين دين

را برپا نگهدارد ، همو رهبر شرعى شما باشد و او