نگاهى به حديث غدير (فارسى) — الصفحة ٧٥
6 . آيا « حديث غدير » بر امامت باطنى دلالت مىكند ؟
وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ » ؛ « 1 »
پروردگارت هر چه را بخواهد مىآفريند و اختيار مىكند و آنان [ در برابر او ] اختيارى ندارند . خدا از شرك آنان منزّه و برتر است .
آيا اين بيان تهديدآميز آيهء كريمه و حكم نمودن به شرك كسانى كه براى خود حقّ اختيار قائلند ، براى جلوگيرى از خودكامگى كسانى كه مدّعىِ اعتقاد به قرآن هستند كافى نيست ؟
البتّه به طور كامل روشن شد كه اين اشكال به مَضحكه شبيه‌تر است تا سخن علمى ، و نهايت چيزى كه از اين اشكال استفاده مىشود ، اين است كه اهل تسنّن از هر گونه مناقشهء قابل قبولى در دلالت « حديث غدير » عاجز گشته‌اند كه به اين مطالب واهى پناه آورده‌اند .
خداوند متعال مىفرمايد :
« فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيَما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً » ؛ « 2 »
به پروردگارت سوگند كه آنان مؤمن نخواهند بود ، مگر اين كه در اختلافات خود ، تو را به داورى برگزينند و پس از داورى تو ،
( 1 ) . سورهء قصص : آيهء 68 . ( 2 ) . سورهء نساء : آيهء 65 .