نگاهى به حديث غدير (فارسى) — الصفحة ٥٤

حديث غدير بيان‌گر امامت اميرالمؤمنين

در متن ديگرى آمده است كه فرمود :

فمن كنت وليّه فعليّ وليّه ؛

پس هر كه من ولى و سرپرست او هستم ، على ولى و سرپرست اوست .

در متنى ديگر نيز آمده است كه فرمود :

فمن كنت أميره فعليّ أميره ؛

پس هر كه من امير او هستم ، على امير اوست .

بنا بر اين رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اولويّتى را كه بر مردم به حكم قرآن داشت ، همان اولويت را براى اميرالمؤمنين عليه السلام نيز ثابت فرمود .

آن گاه همه مردم با اميرالمؤمنين عليه السلام به فرمان رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بر همين امر بيعت كردند و بر آن حضرت با لقب « اميرالمؤمنين » سلام دادند و به او تهنيت گفتند و اشعارى نيز در اين زمينه از شاعران مشهور آن زمان در همان مجمع سروده شد .

بايد دانست كه محور استدلال به « حديث غدير » واژهء « مَوْلى » است و اين واژه در زبان عرب به معناى « اوْلى » استعمال شده است كه هم در قرآن كريم به كار رفته است ، آن جا كه مىفرمايد :

« فَالْيَوْمَ لايُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلا مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ