نگاهى به حديث غدير (فارسى) — الصفحة ١٦

پيش‌گفتار

و بعد از آيهء غدير مىفرمايد :

« قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيءٍ حتّى تُقِيْمُوا التَّوْرَاةَ والإنْجِيْلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِن رَبِّكُمْ » ؛

بگو اى اهل كتاب ! شما هيچ جايگاهى ( نزد خدا ) نداريد مگر اين كه تورات ، انجيل و آن چه را كه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده برپا داريد .

با اين وجود مىفرمايد :

« لَيَزِيْدَنَّ كَثيراً مِنْهُمْ ما انْزِلَ إلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَكُفْراً فلا تَأْسَ عَلَى القَوْمِ الكافِرِين » ؛

ولى به يقين آن چه بر تو از سوى پروردگارت نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى - از اين امت - مىافزايد . بنا بر اين بر حال اين قوم كافر افسوس مخور !

با تطبيقى كه گذشت ، ترجمهء اين فراز از آيه چنين خواهد بود :

آن سان كه اهل كتاب پيش از نزول قرآن مأمور به عمل كردن به كتاب‌هايشان بودند - يهوديان مأمورند به تورات عمل كنند و نصرانىها به انجيل - مسلمانان نيز موظّف‌اند كه به كتاب خدا و سنّت پيامبرشان پايبند باشند كه با التزام عملى به كتاب و سنّت ، بركات آسمان و زمين بر آنان خواهد باريد ؛ ولى افسوس كه آن چه از جانب