اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٦٩

اهل بيت عليهم السلام و مقام عصمت

ولا تتأخروا عنهم فتهلكوا ؛ « 1 »

و به اهل بيت پيامبرتان نيك بنگريد ، از آن سو كه گام برمىدارند ، حركت نماييد و قدم جاى قدمشان بگذاريد ، آن‌ها هرگز شما را از راه هدايت بيرون نمىبرند و به پستى و هلاكت باز نمىگردانند . پس هر گاه سكوت كردند و خاموش بودند ، خاموش باشيد و هر گاه برخاستند برخيزيد ، از آن‌ها پيشى نگيريد كه گمراه مىشويد و از آنان عقب نمانيد كه به نابودى و هلاكت دچار مىشويد .

به راستى چگونه اهل بيت عليهم السلام پاك و مصون از اشتباه نيستند در حالى كه آن سان كه امير مؤمنان على عليه السلام خبر داده قلب و جانشان در بهشت است . آيا قلبى كه در بهشت باشد فكر اشتباه و گناه از آن مىگذرد تا چه رسد به اراده و انجام آن ؟ آيا چنين قلبى دچار غفلت و فراموشى و ترديد و دودلى مىشود ؟ آيا اين مصونيت از اشتباه ، همان سفارشى نيست كه دربارهء لازمه امامت و مهترى است ؟

آرى ، پيامبر صلى اللَّه عليه وآله همانند سفارشى كه دربارهء امير مؤمنان على عليه السلام در سخن سابق كرده و بعد از خودش به امّت دستور داده است كه از او پيروى كنند ، دربارهء عمار نيز سفارش كرده است ؛ هنگامى كه او را به پيروى از حضرت على عليه السلام در تمام

( 1 ) . نهج البلاغه : 143