اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٤٩
اهل بيت‌عليهم السلام و حقايق قرآن و سنّت
اگر واژه « حكم » در عبارت اميرالمؤمنين عليه السلام - با حاء مضموم و كاف ساكن باشد - به معناى قضاوت و داورى است . پس اهل بيت عليهم السلام در داورىهايشان ، راهنمايىهايى از جانب خداوند به آنان مىشود كه براى غير از ايشان هيچ گاه چنين نمىشود . خداوند متعال مىفرمايد :
« إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللّهُ » ؛ « 1 »
همانا اين كتاب را به راستى و درستى سوى تو فرو فرستاديم تا ميان مردم به آن چه خداوند تو را بنمود ، حكم كنى .
يا منظور از حكم ، تمام دستورات الاهى است .
و اگر واژه « حكم » - با حاء كسره‌دار و كاف مفتوح باشد - جمع حكمت - به معناى سخنان استوار و محكم خواهد بود .
و كلمهء « أمر » به معناى سروَرى و جانشينى ، يا تمامى دستورات ، يا تمامى كارهاست . بنابراين اهل بيت عليهم السلام با اجازه خداوند به تمام كارها آگاهند .
اهل بيت‌عليهم السلام و حقايق قرآن و سنّت
اهل بيت‌عليهم السلام و حقايق قرآن و سنّت
امير مؤمنان على عليه السلام در جاى ديگر تأكيد مىورزند كه حقايق قرآن و سنّتِ پيامبر نزد اهل بيت عليهم السلام است و آن بزرگواران
( 1 ) . سوره نساء : آيه 106