اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٤

برترى ديگر

من او را مىديدم ، نه ديگرى . در آن روزگار ، اسلام در هيچ خانه‌اى برقرار نگشته بود مگر خانهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و خديجه عليها السلام و من كه سومين نفر آنان بودم ، نور و روشنايى وحى و رسالت را مىديدم و بوى نبوّت را حس مىكردم .

به راستى من صداى وحشت‌زده شيطان را در زمان فرود آمدن وحى بر پيامبر صلى اللَّه عليه وآله مىشنيدم . پرسيدم : اى پيامبر خدا ! اين صداى وحشت‌زده چيست ؟

فرمود : اين شيطان است ، از اين كه او را نپرستند نوميد و نگران است .

همانا تو مىشنوى ، آن چه را من مىشنوم و مىبينى و درك مىكنى آن چه را من مىبينم و مىيابم ؛ فقط تو پيامبر نيستى ، بلكه وزير و جايگزين من هستى و همواره بر مسير درست و عافيت پيش مىروى . . . .

برترى ديگر

برترى ديگر

آن گاه امير مؤمنان على عليه السلام به برترى ديگرى از خود اشاره مىكند و مىفرمايد :

. . . وإنّي لمن قوم لا تأخذهم في اللَّه لومة لائم ، سيماهم سيما الصدّيقين ، وكلامهم كلام الأبرار ، عمّار الليل ومنار النهار ، مستمسكون بحبل اللَّه ، يحيون سنن اللَّه و سنن رسوله ،