اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢٣

يگانگى تبار

حاكم نيشابورى حديث ديگرى را از جابر بن عبداللَّه روايت كرده است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به على عليه السلام مىفرمود :

يا علي ! الناس من شجر شتّى وأنا وأنت من شجرة واحدة ؛

اى على ! تمامى مردم از ريشه‌ها و اصل‌هاى گوناگون هستند ؛ ولى من و تو از يك ريشه و درخت هستيم .

آن گاه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله اين آيه را خواندند :

« وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَزَرْعٌ وَنَخيلٌ صِنْوانٌ وَغَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ » ؛ « 1 »

و باغ‌هايى از انگور و كشتزارها و درختان خرما ، چه از يك ريشه و چه از ريشه‌هاى گوناگون كه با يك آب سيراب مىشوند .

حاكم نيشابورى پس از نقل اين حديث مىگويد :

اين حديث از نظر سند كاملًا درست است . « 2 »

يگانگى تبار

يگانگى تبار

پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله و امير مؤمنان على عليه السلام از يك ريشه و تبارند .

( 1 ) . سوره رعد : آيه 4 ( 2 ) . المستدرك على الصحيحين : 2 / 241