اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢٠
عدم سنجش كسى از امّت با مرتبه و مقام اهل بيت
سنجش نمىشود ؛ و اين به دليل اولويّت امّت اسلامى بر ديگر امّت‌هاست ؛ زيرا قرآن ، امّت اسلامى را از تمام امّت‌ها برتر مىداند ، آن جا كه مىفرمايد :
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ » ؛ « 1 »
شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم پديدار شديد .
و منظور از « أحداً » : هر كس كه باشد .
معناى « و برابرى نمىكند با آن‌ها . . . » : گرچه در ظاهر برترى داده شد ، ولى به صورت قطعى برترى داده نخواهد شد .
« كسانى كه مشمول نعمت‌هاى آن بزرگواران شده‌اند » ، نعمت در اين گفتار ، شامل همهء نعمت‌هاست .
« هرگز » نفى و انكار هميشگى است ، يا اين كه هر نعمتى كه بوده و خواهد بود تا هميشهء زمان از اهل بيت عليهم السلام جارى خواهد بود .
اين معناى بسيار دقيق و ظريف است كه در ادامه برخى از موارد آن را توضيح خواهيم داد . « 2 » امير مؤمنان على عليه السلام با اين گفتار باب برترىجويى بين پيامبران بزرگ الاهى و هم‌چنين فرشتگان بلند مرتبه خداوند را با
( 1 ) . سورهء آل عمران : آيهء 110 ( 2 ) . ر . ك : ص 61 از همين كتاب