نگاهى به حديث سد الأبواب (فارسى) — الصفحة ١٠٩

نقد ديدگاه

او از خواسته خود منصرف شد و فرد ديگرى گفت : اى رسول خدا ! به اندازه‌اى كه سرم را وارد مسجد كنم اجازه دهيد باز بگذارم ؟

رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : به چنين كارى امر نشده‌ام .

او نيز آزرده‌خاطر ، گريان و غمگين رفت . در اين هنگام پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :

لم اؤمر بذلك . سدّوا الأبواب إلّاباب علي ؛ « 1 »

به اين كار امر نشده‌ام . همهء درها جز درِ خانه على را ببنديد .

در حديث ديگرى آمده است :

مردى از اصحاب پيامبر صلى اللَّه عليه وآله عرض كرد : اى رسول خدا ! به من اجازه دهيد از خانه‌ام به اندازه پنجره و نورگير كوچكى به مسجد باز گذارم تا صبح و شام از آن به تو بنگرم .

حضرت فرمود :

لا واللَّه ، ولا مثل ثقب الإبرة ؛ « 2 »

نه ! به خدا سوگند ، به اندازه سوراخ سوزن هم اجازه نمىدهم .

از اين رو سمهودى مىگويد : از همان ابتدا امر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مبنى بر بستن درها منعى بود كه شامل بستن دريچه‌ها ، بلكه كوچك‌تر

( 1 ) . وفاء الوفاء بأخبار دار المصطفى : 2 / 479 و 480 ( 2 ) . همان : 2 / 480