خلاصهء عبقات الانوار (حديث أنا مدينة العلم) (فارسى) — الصفحة ٩٢١

ادّعاى نزديك بودن آن‌چه در فضيلت عايشه وارد شده با حديث مدينه

شده به حديث « أنا مدينة العلم و على بابها » نزديك است . . . و اين ادّعا مردود است ، چون آن‌چه دهلوى به آن اشاره كرده از چيزهايى است كه تنها اهل سنّت مىگويند ، و آن‌چه يك جانبه است با آن‌چه مورد اتّفاق دو طرف است مقايسه نمىشود ، همچنين حديث‌هايى كه درباره‌ى دانش ابن‌مسعود روايت كرده‌اند با حديث مدينه از جهت سند برابرى نمىكند . حديث مدينه همان‌گونه كه پيشتر بيان كرديم حديثى متواتر است ، و آن حديث‌ها به حدّ تواتر نرسيده‌اند ، آن‌گونه كه بر مراجعه‌كننده‌ى به آن‌ها پوشيده نمىماند و غير متواتر با متواتر به هم نزديك نمىشوند .

از آن گذشته ، ابن‌مسعود خود از شاگردان اميرالمؤمنين عليه السلام است و از كسانى است كه به اعلميت حضرتش اعتراف كرده است كه ان‌شاءاللَّه بعد از اين به تفصيل خواهد آمد . پس هر فضيلتى كه براى او ثابت شود به بركت شاگردى نزد امام عليه السلام است ، پس هر چه در حقّش روايت مىكنند تأييدكننده‌ى خواسته‌ى اماميه است نه مخالف آن .

ادّعاى نزديك بودن آن‌چه در فضيلت عايشه وارد شده با حديث مدينه

ادّعاى نزديك بودن آن‌چه در فضيلت عايشه وارد شده با حديث مدينه

امّا ادّعايش در مورد نزديك‌بودن آن‌چه در فضيلت عايشه وارد شده به حديث أنا مدينة العلم و على بابها ضعيف‌تر از ادّعاى پيشين اوست ؛ از اين رو كه از طريق اهل سنّت يك حديث هم در برترى عايشه ثابت نشده است و بيان آن بر ادّعاكننده است و بر ماست كه بر سرش با روشن‌ترين دليل و برهان بكوبيم ! و حتّى با پذيرفتن آن ، باز از حديث‌هايى است كه اهل سنّت به تنهايى آورده‌اند و هم‌رديف حديثى نيست كه دو طرف بر آن اتّفاق دارند .

نيز عايشه خود به اعلميت امام عليه السلام اعتراف مىكند آن‌گونه كه خواهد آمد پس چگونه مىتوان ادّعا كرد آن‌چه درباره‌ى او آمده است با حديث أنا مدينة العلم و على بابها ، را معارضه دارد ؟ ! و نيز ، نادانى او نسبت به فرموده‌ها و حالت‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم واستدراك‌هاى باطل او نسبت به اصحاب پيامبر ، از قضيه‌هاى مشهور است و در اين زمينه كتاب‌هاى ويژه‌اى تأليف شده است مانند « الإصابة لإيراد ما