احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — الصفحة ٢١٦
مبحث دوم : احكام ديات و كفارات
معالجه را گرفته ، ضامن ديه نمىباشد و در غير اين صورت اگر خود پزشك مباشرتاً عمل جراحى را انجام داده باشد ، ضامن است .
ولى در صورتى كه معالجه‌ى به اين شكل بوده كه پزشك مصرف دارويى را براى معالجه مرضى مفيد دانسته و مريض به اختيار خودش آن دارو را مصرف نموده و موجب مرگ و يا ضررى بر او گرديده ، در اين صورت پزشك ضامن نمىباشد و از اين جواب ، جواب بسيارى از مسايل مطرح شده ظاهر مىشود .
سؤال ( 216 ) من پزشك متخصص اطفال مىباشم و مريضان من اشخاصى هستند كه به بلوغ شرعى نرسيده‌اند در بعضى اوقات به خاطر اشتباه و سهل انگارى من ، بر من ديه‌ى شرعى واجب مىشود ، آيا ديه‌ى طفل قبل از بلوغ و ديه‌ى انسان بالغ يكسان است ؟
( بسمه تعالى ) : در مقدار ديه فرقى بين بلوغ مريض وعدم بلوغ او در صورت زنده ماندن مريض نمىباشد .
سؤال ( 217 ) من پزشك متخصص جراحى هستم . در يك عمل به خاطر سهل انگارى من يك مريض مجنون از دنيا رفته است . آيا پرداخت ديه‌ى شخص مجنون واجب است و آيا در وجوب ديه فرقى بين جنون ادوارى و اطباقى وجود دارد ؟
( بسمه تعالى ) : جواب اين سؤال از جواب سؤال قبلى روشن مىشود .