رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ٤٤٩

عيب هائى كه به واسطه آنها مىشود عقد را به هم زد

عيب هائى كه به واسطه آنها مىشود عقد را به هم زد

عيب هائى كه به واسطه آنها مىشود عقد را به هم زد

( مسأله 2027 ) اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از اين هفت عيب را دارد مىتواند عقد را به هم بزند :

اول : ديوانگى .

دوم : مرض خوره .

سوم : مرض برص .

چهارم : كورى .

پنجم : شَلْ بودن . به طورى كه معلوم باشد .

ششم : آن كه افضا شده ، يعنى راه بول و حيض او يكى شده باشد . ولى اگر راه حيض و غائط او يكى شده باشد ، به هم زدن عقد اشكال دارد و بايد احتياط شود .

هفتم : آن كه گوشت ، يا استخوانى يا غدّه‌اى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .

( مسأله 2028 ) اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه است ، يا آلت مردى ندارد ، يا عنّين است و نمىتواند نزديكى نمايد ، يا تخم‌هاى او را كشيده‌اند ؛ مىتواند عقد را به هم بزند .

( مسأله 2029 ) اگر مرد يا زن ، به واسطه يكى از عيب هائى كه در دو مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند ، بايد بدون طلاق از هم جدا شوند .

( مسأله 2030 ) اگر به واسطه آن كه مرد عنّين است و نمىتواند نزديكى كند ؛ زن عقد را به هم بزند ، شوهر بايد نصف مهر را بدهد . ولى اگر به واسطه يكى از عيب‌هاى ديگرى كه گفته شد مرد ، يا زن عقد را به هم بزند ، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد ، چيزى بر او نيست و اگر نزديكى كرده ، بايد تمام مهر را بدهد .

از آنجا كه مسائل مربوط « فسخ عقد » از جانب مرد و يا زن ، شرايط خاصى دارد ، لازم است هر نوع فسخ زير نظر حاكم شرع صورت پذيرد .