ناگفته هايى از حقايق عاشورا (فارسى) — الصفحة ٢٢٧
نگاهى به اعتقاد قاتلان سيّدالشهداء
يا عثمان مطرح است . هوادارى از على عليه السلام و پيروى از عثمان محل اختلاف و منشأ جنگ است .
نتيجهء مباهلهء ميان برير و يزيد بن معقل ، با پيروزى پيرو امام هدايت و شيعهء على بن ابى طالب عليهم السلام ؛ يعنى برير بن خضير پايان يافت .
طبرى در مورد ديگرى مىنويسد : هنگامى كه نافع بن هلال از ياوران امام حسين عليه السلام پا به ميدان رزم نهاد ، رجز خواند و گفت : من معتقد به دين على عليه السلام هستم .
فردى از سپاه ابن زياد به نام مزاحم بن حريث براى مبارزهء با او به ميدان رفت و در جواب نافع گفت : من هم معتقد به دين عثمان هستم . « 1 » ابن اثير جزرى در كتاب الكامل في التاريخ و ابن كثير در البداية والنهايه به نقل اين اتفاق مىپردازند ، « 2 » ولى نمىگويند كه طرف مقابل او در پاسخ گفت :
أنا على دين عثمان ؛
من معتقد به دين عثمان هستم !
چرا ؟ چون بايد مخفى بماند تا كسى قاتلان سيّدالشهداء عليه السلام را نشناسد تا در قرن‌ها بعد افرادى بتوانند بگويند كه خود شيعيان حسين بن على را به شهادت رساندند .
تاريخ نگاران نوشته‌اند كه ابن زياد در نامه‌اى به عمر سعد نوشت :
أمنع الحسين وأصحابه الماء ، فلا يذوقوا منه حسوة كما فعلوا بالتقي عثمان بن عفان ؛ « 3 »
( 1 ) . الإرشاد : 2 / 103 ؛ تاريخ الطبري : 4 / 331 ؛ مقتل الحسين عليه السلام ( ابومخنف ) : 135 . ( 2 ) . الكامل في التاريخ : 8 / 199 ؛ البداية والنهاية : 8 / 199 . ( 3 ) . تاريخ الطبري : 4 / 311 ؛ الأخبار الطوال : 255 ؛ البداية والنهايه : 8 / 189 .