ناگفته هايى از حقايق عاشورا (فارسى) — الصفحة ١٤٦

اسارت كودكان و بانوان حرم و فرستادن آنان به سوى يزيد

ابن سعد در اين باره مىنويسد :

قدم رسول من قبل يزيد بن معاوية يأمر عبيداللَّه أن يرسل إليه بثقل الحسين و من بقي من ولده وأهل بيته ونسائه ؛ « 1 » فرستاده يزيد به عبيداللَّه امر كرد كه سر حسين و خانواده‌اى را كه از او باقى مانده‌اند ، به سوى يزيد بن معاويه بفرستد .

ابن جوزى نيز همين گونه به نقل اين مطلب مىپردازد . « 2 » شهاب الدين آلوسى كه در حدود هزار و دويست سال پس از واقعهء كربلا زندگى مىكرده است ، در اين باره مىگويد : اسيران را نزد يزيد آوردند . او در حالى كودكان و بانوان خاندان اميرالمؤمنين على و امام حسين عليهما السلام را مىديد كه سرها به نيزه زده و در كنار آنان بود . كلاغى در آن جا سر و صدا كرد و يزيد اين اشعار را در آن حال سرود :

لمّا بدت تلك الحمول وأشرفت * تلك الرؤوس على شفا جيرون

نعب الغراب فقلت : قل أو لا تقل * فقد إقتضيت من الرسول ديوني « 3 »

آنان تصريح مىكنند كه با ورود اسيران اهل بيت عليهم السلام و سرهاى شهيدان كربلا ، يزيد اظهار سرور و شادمانى كرد و به همين مناسبت ، مجلس شرابى برپا نمود .

ابن سعد در الطبقات الكبرى به اين موضوع مىپردازد و مىافزايد كه يزيد با چوب خيزران به دو لب امام حسين عليه السلام مىزد و اين شعر را مىخواند :

يفلّقن هاماً من رجال أعزّة * علينا وهم كانوا أعق وأظلما

مردى از انصار در آن مجلس بود . رو به يزيد كرد و گفت :

( 1 ) . ترجمة الامام الحسين عليه السلام من طبقات ابن سعد : 81 . ( 2 ) . الردّ على المتعصّب العنيد : 56 . ( 3 ) . روح المعانى : 26 / 72 .