همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٦٤١
خطبهء اول
هستند ، كم كم در حالِ بازگشت به كويت هستند . ان‌شاءاللّه اقتصادِ كويت هم بازسازى و اصلاح خواهد شد ؛ اما مسائل ديگر چطور ؟
امروز ديگر وضع كويتىها خوب شده است ! سايهء آمريكا بالاى سرِ آنها است !
وضعيت عربستان سعودى را در نظر بگيريد . شاهِ آنجا خود را خادم الحرمين مىنامد .
وضعيت عربستان سعودى را هم كه اطلاع داريد . قبلًا در سايهء ارباب بود .
اكنون اربابش خود به مملكتِ سعودى آمده و در آنجا حضور فيزيكى پيدا كرده است .
آمريكا زن‌هاى بدكاره را به كشور سعودى آورده ، مشروب هم آورده است .
خيلى كارهاى ديگر هم كرده است .
اگر خيلى رعايتِ رعاياى سعودىِ خود را بكند ، به سربازهايش مىگويد كه در ماه رمضان در كوچه و خيابانْ خيلى هرزگى نكنند تا احساسات عمومى جريحه‌دار نشود .
اين بالاترين لطفى است كه يك اربابِ تازه از راه رسيده به مسلمانان و اين مركزِ اسلامى مىكند .
در كشور عراق ، آدم‌كشى بسيار رايج است . وضعيت مردم ، بسيار مبهم و نامعلوم است . از مراجع شيعهء ساكن در كشور عراق ، مدارس علميه ، طلاب علوم دينى و ايرانيان مقيم عراق ، هيچ اطلاع دقيق و خبر روشنى در دسترس نيست .
روزى مىگويند صدام عده‌اى از مردم را تيرباران كرده و روزى ديگر مىگويند آنها را دستگير كرده و به زندان انداخته است .
در اين ميان ، ما از ايرانيان مقيم عراق هيچ اطلاعى نداريم .
اگر بگوييم كه از مسلمانان ساكن عراق هيچ اطلاعى در دست نيست ، ما را متهم به بنيادگرايى و داشتنِ قصدِ دخالت در امور ديگران مىنمايند . بنا بر اين ما از وضعيت ايرانيان ساكن در عراق سؤال مىكنيم .
بر اساس عرف بين المللى ، اين حقّ مسلّمِ ماست .
وقتى عراقْ كشور كويت را اشغال كرد ، هر كشورى كه تعدادى از اتباعش ، كم يا زياد ، در كويت به سر مىبردند ، فرياد زنان به دنبالِ اتباع كشور خود مىگشتند و مىپرسيدند :
از آمريكايىها چه خبر ؟ از انگليسىها چه خبر ؟ از فرانسوىها چه خبر ؟ ازآلمانىها چه خبر ؟ از ژاپنىها چه خبر ؟
اكنون ما مىپرسيم : از ايرانيان مقيم عراق چه خبر ؟ ما اصلًا از ايرانيان مقيم عراق هيچ خبرى نداريم . در حالى كه ايرانيان مقيم عراق ، مردم عادى نيستند ، برجسته‌ترين شخصيت‌هاى علمى هستند .
مراجع عاليقدر شيعه ، در عراق زندگى مىكنند . حضرت آيت اللّه العظمى خويى در عراق زندگى مىكند . حضرت آيت اللّه سبزوارى و ديگران نيز در عراق زندگى مىكنند . از آنجا كه آنها ايرانى هستند ، ما حق داريم كه در بارهء آنها اطلاع داشته باشيم .
در جريان جنگ كويت ، ژاپن گفت :
از ژاپنىها چه خبر ؟ ما هم امروز مىگوييم : از ايرانيان مقيم عراق چه خبر ؟
من امروز به عنوان يك شهروند ايرانى از اين مكان مقدّس فرياد مىزنم كه با اين آتشى كه در عراق برافروخته شده ، ما نگران ايرانيان مقيم عراق هستيم و مىخواهيم هر چه زودتر از سلامتىِ آنها اطلاع پيدا كنيم .
اخبار مربوط به وضعيت ايرانيان ساكن در عراق را از چه كسى بايد پرسيد ؟ از سازمان ملل ؟ چرا در جريان تجاوز صدام به كويت ، آنها آن همه آتش بر سرِ عراق ريختند ، اما امروز در مورد جنايات صدام در حقّ مردمِ بى دفاعِ ساكن در عراق ، سكوتْ اختيار مىكنند ؟