همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٦٤٠
خطبهء اول
و سازندگى شود ، اين شكست در جنگ كه خود يك مصيبت بود ، مقدمهء يك نعمتِ بزرگ مىشود .
ژاپن در جنگ بين المللى دوم شكست خورد . ما اكنون نمىدانيم كه اگر ژاپن در آن جنگْ پيروز شده بود ، آن پيروزى چه پيامدهايى براى ژاپن داشت .
اما ديديم كه ژاپن با شكستِ خود در اين جنگ ، بسيار خوب برخورد كرد و از شكستِ خود براى سازندگىِ كشورش استفاده كرد .
بنا بر اين ، حتى شكست در جنگ نيز ، بسته به نوعِ برداشت و برخورد انسان ، منشأ خير و سازندگى مىشود .
پيروزى در جنگ نيز با توجه به برخوردهاى متفاوتِ انسان ، مىتواند دو گونه آثار متضاد داشته باشد . پيروزى در جنگ مىتواند سبب تشويق انسان براى تلاش و فعاليتِ بيشتر شود يا سببِ غرور و غفلت و رفاه گرايىِ انسان گردد به طورى كه بنشيند و از حاصلِ تلاش‌هاى گذشته و پيروزىهايش بهره‌مند شود و دست از كوشش و زحمت كشيدنْ بردارد .
اين نوع برخوردِ دوم با پيروزى ، سبب مىشود كه پيروزى در جنگْ مقدمهء بدبختىِ يك ملت شود .
پس از قضيهء تنباكو ، سيد جمال الدين اسدآبادى نامه‌اى به مرحوم ميرزاى شيرازى نوشته است . وى در آن نامه مىگويد :
شما در نبرد تنباكو ، پيروز شديد . انگليس را شكست داديد . استعمار را مفتضح كرديد و ناصر الدين شاه را از اوجِ كوه غرور ، پايين آورديد . اما اگر شما خيال كنيد كه جنگ تمام شده و دشمن از ميدان بيرون رفته است ، اين اشتباهى بزرگ است و سببِ شكستِ شما خواهد شد .
قبل از قضيهء تنباكو ، دشمن در فكر شما نبود ؛ اما در اين قضيه شما قدرتِ خود را اظهار كرديد . دشمن بيدار شد . از اين پس ، آنها همواره به فكرِ ريشه‌كن كردنِ شما هستند .
شما نيز بايد دائماً مراقب باشيد و مبادا به دشمن فرصت دهيد .
به هر حال ، ترديدى نيست كه ما در برابر مسائل اجتماعى ، مسئوليت و وظيفه داريم .
اكنون مىخواهيم ببينيم كه مسئوليتِ امروزِ ما چيست ؟
برادران و خواهران گرامى ! امروز جهان اسلام گرفتار مصيبت‌هاى بزرگى است .
اين مصيبت‌ها آن قدر زياد و بزرگ هستند كه هنگامى كه انسان در بارهء آنها فكر مىكند ، دلش به درد مىآيد و ناراحت و پريشان خاطر مىشود .
در افغانستان ، پاكستان ، هندوستان ، سودان ، مصر ، اردن ، لبنان ، فلسطين ، عراق ، كويت و عربستان سعودى ، در همه جا ، سرزمين اسلام در آتش مىسوزد . در پاكستان ، مسئلهء سپاه صحابه ، در هندوستان مسئلهء كشمير و مسجد بابرى و در هر جاى ديگر ، مسئله و مشكلى وجود دارد .
من نمىتوانم بگويم امروز جهان اسلام در بدترين شرايطِ ممكن به سر مىبَرَد ؛ زيرا بدتر از اين هم ممكن است . اما اوضاع كشورهاى اسلامى واقعاً بد است .
به كويت نگاه كنيد . وضعيتِ ديروزش را به ياد بياوريد . آن عنصر ضدّ اسلام و انسانيت ، به آنجا حمله كرد . مردمِ آنجا را اسير و زندانى نمود . اموالشان را دزديد و غارت كرد . امروز هم روز خوبى و شادمانىِ آنها است . مردم كويت از دستِ آن ستمگرِ ديروزى نجات پيدا كرده‌اند .
اما مردم كويت با دستِ چه كسى و چگونه از شرّ صدام نجات پيدا كرده‌اند ؟ مردم كويت به دست آمريكا از شر صدام نجات پيدا كردند و دشمنِ آنها به آنها پناه داده است !
كويتىها كه نگران خانواده و قبيلهء خود