همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٥٣٣
خطبهء دوم
را با عبادت از ديدگاه ساير مذاهب - هر چند كه منسوخ شده‌اند - مقايسه مىكنيم ، متوجه مىشويم كه عبادت در اسلام با عبادت در ساير مذاهب ، تفاوت دارد .
عبادت در ساير مذاهب و اديان ، در كليساها ، كنيسه‌ها و نظاير آنها ، آميخته با رهبانيت ، گوشه‌گيرى ، تركِ دنيا ، رياضت كشيدن ، غذا نخوردن ، لباس نپوشيدن ، كم خوردن ، كم پوشيدن و مانندِ اين امور است .
در اسلام برخى از فرقه‌هاى گمراه وجود دارند ؛ اما منظور من از اسلام ، همان اسلامِ اصيل است كه حضرت امام رحمه الله آن را اسلام ناب محمدى ( صلوات نمازگزاران ) مىناميدند .
عبادات اسلامى ، خالص هستند ؛ مانند نماز ، روزه ، حج و اعتكاف . اما در اسلام ، رهبانيت و گوشه‌گيرى و رياضت كشيدنْ وجود ندارد . در اسلام ، عبادت در متن زندگى و فعاليت‌هاى حياتى مانند فكر كردن ، مطالعه كردن ، راه رفتن ، نشستن و . . . قرار دارد .
به عنوان مثال ، از امام صادق عليه السلام پرسيدند :
مقام ابوذر رحمه الله چگونه بود ؟ ايشان فرمودند :
مقام ابوذر بسيار بالا بود . از ايشان پرسيدند :
ابوذر چگونه به آن مقام بالا دست يافت ؟
ايشان فرمودند : با عبادت كردن .
از حضرت امام صادق عليه السلام پرسيدند : ابوذر بيشتر چه عبادتى را انجام مىداد ؟ امام صادق عليه السلام فرمودند : « كانَ اكْثَرَ عِبادَةِ ابى ذَر التَّفَكُّرُ » « 1 » ؛ يعنى بيشترين عبادتى كه ابوذر انجام مىداد ، فكر كردن و انديشيدن بود .
در اسلام ، عبادات مالى و سياسى نيز وجود دارند ؛ همانطور كه شما بعد از انقلاب ، نماز جمعه را مراسم عبادى - / سياسى ناميديد .
همچنين حج ، يك عبادت سياسى است .
قبل از پيروزى انقلاب كه بخش سياسى حج را تعطيل كرده بودند و حج را از شكل يك عبادت اسلامى بيرون آورده بودند ، هيچ محدوديت و مانعى براى شركت شما در حج ، وجود نداشت .
از هنگامى كه به بركت پيروزى انقلاب اسلامى ، « حج » جايگاه خود را باز يافت و تبديل به مراسم عبادى - / سياسى شد ، دولت سعودى شروع به اشكال‌تراشى و ايجاد محدوديت براى حضور شما در حج نمود .
دولت سعودى به شما گفت : اگر مىخواهيد در حج ، تنها مراسم عبادى مانند طواف ، ذبح ، احرام ، سعى و وقوف را انجام دهيد ، مانعى بر سرِ راهِ شما وجود ندارد .
اما در حج نبايد « مرگ بر شيطان » بگوييد و اظهار برائت كنيد ؛ زيرا كشور سعودى تحت تصرف و تسلط شيطان بزرگ ، آمريكا است .
عبادات اسلامى آميخته با مسائل سياسى و مالى و اجتماعى است . در حقيقت ، اسلام به گونه‌اى برنامه‌ريزى كرده است كه همهء اعمال انسان بتوانند عبادت و در محضرِ حضرت حق باشند .
بعضى از عبادات هم عبادات اقتصادى هستند . بعضى افراد در بازار ، كارخانه‌ها يا شركت‌هاى مختلف ، كارهاى توليدى يا خدماتىِ مفيد انجام مىدهند ، از انجام كارهاى كاذبْ خوددارى مىكنند و درآمد و ثروتْ كسب مىكنند ؛ اما درآمد و ثروتِ مشروع ، نه ثروتِ نامشروع .
اين افراد از درآمد و ثروت خود براى گسترش رفاه خانوادهء خود و خدمت به مستضعفين و انقلاب و اسلام ، استفاده مىكنند .
اين گونه افراد كه از راه كارهاى مفيد و مشروع ، درآمد كسب مىكنند و درآمد خود را در راه تأمين هزينهء خانوادهء خود و خدمت به مردم ، هزينه مىكنند ، همهء فعاليت‌هاى
( 1 ) - / مجلسى ، محمدباقر ، بحار الانوار ، ج 22 ، ص 431 .