همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٤٨٣

خطبهء اول

مسئولانِ ايران ، نظارتِ اصلاحى مىكردند .

در جمهورى اسلامى ايران ، چه كسى بايد جلوِ اشتباهاتِ مسئولان كشور را بگيرد ؟

مردم ايران به مسئولان كشورِ خود ، رأى داده‌اند ، آنها را انتخاب كرده‌اند و به آنان افتخار مىكنند . چه كسى بيشتر از همين مردم ، صلاحيتِ مذاكره و هشدار و نصيحت به مسئولان را دارد ؟

آيا يكى از وظايف حتمىِ ما ، « النّصيحةُ لأئمّة المؤمنين » ( پند دادن به رهبران و مسئولان ) نيست ؟ !

انگيزهء من از طرحِ اين بحث ، اين است كه اخيراً احساس مىكنم كه در كشورِ ما يك نظريهء بيمار گونه در ارتباط با عصمتِ مسئولان ، در حال رشد و پيدايش است . اگر يكى از مسئولان چيزى بگويد و شخصِ ديگرى بگويد كه نظر من با نظر آن شخصِ مسئولْ تفاوت مىكند ، فوراً برچسبى به او مىزنند .

اگر كسى با يكى از مسئولان كشور اختلاف نظر داشته باشد ، فوراً به او مىگويند :

تو ضد انقلابى ، ضد نظام جمهورى اسلامى هستى ، ضد مسئولين كشور هستى ، تو ضد ولى فقيه هستى . كسى كه اين حرف‌ها را بر زبان مىآوَرَد و اين برچسب‌ها را مىزند ، خودش حرف‌هايش غير اسلامى است .

ممكن است يكى از دلسوختگان ، دلباختگان و عاشقان انقلاب ، يك جانباز جنگ تحميلى ، فردى علاقه‌مند به قرآن و اسلام و نظام جمهورى اسلامى و مسئولان اين نظام ، در چند مورد با مسئولان نظامْ اختلاف داشته باشد و نظرِ خودش را ارائه كند .

چگونه و بر اساسِ كدام ميزان شرعى ، مىتوان اين گونه افراد را متهم به ضد انقلابى بودن ، ضد ولى فقيه بودن و ضد مسئولين كشور بودن ، نمود ؟

اگر چنين كارهايى بكنيم ، ديگر نمىتوانيم وحدتِ خودمان را در جبههء داخلى حفظ كنيم .

با زدنِ چنين حرف‌هايى ، حفظ وحدت ملى ممكن نخواهد بود .

برادران و خواهران عزيز ! سروران گرامى ! ما نمىتوانيم به نامِ اسلام ، جلوِ حقوق مشروعِ مردم را بگيريم . ما نبايد به اسمِ اسلام ، مسائل غير اسلامى را در ميان مردم ترويج دهيم .

منِ [ شهروند ] به مسئولان كشور رأى داده‌ام و آنها را انتخاب كرده‌ام . اكنون نيز به حرف‌هاى آنها گوش فرا مىدهم . [ حال ] اگر ببينم به بعضى از حرف‌هاى من كه مخالفِ نظر آنها است ، گوش فرا مىدهند ، من بيشتر به آنها علاقه‌مند مىشوم .

ما بايد در جامعه اين حق را به مردم بدهيم كه همچنان كه مىتوانند پاى صندوق‌هاى رأى بروند و مسئولان كشور را انتخاب نمايند ، همانطور آزاد باشند كه نظريات مخالفِ خود را هم ابراز كنند . مردم بايد براى اظهار نظرِ مخالف با مسئولان كشور ، آزاد باشند و بدانند كه اظهار نظريه‌اى مخالف با نظريهء مسئولان براى آنها دردِ سر ايجاد نخواهد كرد .

آزادى مردم در اظهار نظرياتِ مخالف با مسئولان كشور ، نه تنها شرعى و قانونى است ، بلكه مصلحت نظام نيز در همين است .

من به عنوان يك برادر ، يك پدر ، يك شهروند ، يك دلسوز انقلاب و يك نوكر انقلاب ، به همهء شما برادران و خواهران عزيز توصيه و سفارش مىكنم كه به قصد انجام يك خدمتِ بزرگ به انقلاب ، كارى بر خلاف مصالحِ نظام انجام ندهيد .

مبادا خداى ناكرده جلوِ آزادى مردم را بگيريد . بگذاريد همهء مردم در صحنه باشند .

بگذاريد همهء مردم از حقوق مشروع خود استفاده كنند . بگذاريد همهء مردم از اين كه به حمد اللّه در سايهء نظام جمهورى اسلامى ايران از آزادى فكر و بيان و قلم بهره‌مندند ، راضى و خوشنود باشند .