همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٤٥٥

خطبهء اول

به همين دليل ، امروز من خطبهء اولِ نماز را به سه - چهار پيام از پيام‌هاى حضرت امام كه از نوشته‌ها و گفته‌هاى ايشان ، برداشت كرده‌ام ، اختصاص مىدهم . هر چند كه ممكن است اين حرف‌ها ، تكرارى هم باشند ، اما يادآورى دوبارهء آنها ضرورى است .

چون هوا گرم است ، سعى مىكنم خطبهء اول را مختصر بيان كنم تا ان‌شاءالله كمتر مزاحمِ اوقات شريفِ برادران و خواهران باشم .

اولين پيامى كه از حضرت امام برايتان نقل مىكنم ، پيام وحدت و اتحاد است .

حضرت امام بارها و بارها به طور مستقل و در ضمن پيام‌هاى ديگرشان ، بر وحدت و اتحاد تأكيد و اصرار مىفرمودند . شايد كمتر سخنرانى و يا بيانيه‌اى از حضرت امام وجود داشته باشد ، كه ايشان در آن اشاره‌اى به اين مطلب نكرده باشند . همچنان كه گفتم ، يكى از پيام‌هاى حضرت امام ، حفظ وحدت و دورى از هر گونه جدايى ، انحصارطلبى ، قدرت‌طلبى ، باندبازى و اعمال سليقه‌هاى انحرافى و مانندِ آنها است .

اين گونه كارها چه به صورتِ بدخواهى صورت بگيرد يا به صورتِ خيرخواهى ، در هر دو شكلش ، بد است .

حفظ وحدت و دورى از جدايى ، يك مسئلهء عقلى و فطرى است . هر كسى طبيعتاً اين مطلب را درك مىكند . بعلاوه ، اين مطلب ريشهء اسلامى هم دارد . قرآن شريف در اين باره مىفرمايد :

« وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ اذْ كُنْتُمْ اعْداءً فَالَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَاصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ اخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَانْقَذَكُمْ مِنْها » « 1 »

[ و همگان دست در ريسمانِ خدا زنيد و پراكنده مشويد و از نعمتى كه خدا بر شما ارزانى داشته است ، ياد كنيد : آن هنگام كه دشمنِ يكديگر بوديد و او دل‌هايتان را به هم مهربان ساخت و به لطفِ او برادر شديد .

و بر لبهء پرتگاهى از آتش بوديد ، خدا شما را از آن برهانيد . ]

به ياد آوريد كه روزى پراكنده بوديد .

در كنار آتشِ عذابِ خداوند قرار داشتيد .

دنيا و آخرت و تمامِ هستىِ شما در خطر بود .

خداوند به شما لطف كرد و دل‌هاى شما را به يكديگر نزديك كرد .

مبادا در اثرِ هوس‌ها و شيطنت‌ها ، كسانى كه هنوز چشمِ اميد به تفرقهء شما دارند و پى در پى براى اين هدف ، تبليغات مىكنند و به طور آشكار و غير آشكار ، فعاليت مىنمايند ، موفق شوند كه اتحادِ شما را از ميان ببرند .

در اين انقلاب ، ما هر چه داريم ، از وحدتِ كلمه داريم . در گذشته ، وحدتِ كلمه در كشور ما تبلور كرد و همهء مشكلاتِ ما را مانند يخ ، آب نمود .

به ياد داريم كه روزى كه حضرت امام وارد ايران شدند ، مشكلات ما چقدر زياد بود .

جمعيت انبوه مردم ، آن راهپيمايىهاى ميليونى ، اجتماع بى نظيرِ مردم در فرودگاه مهرآباد و ميدان آزادى و بهشت زهرا ، همهء مشكلاتِ ما را مانند يخى كه جلوى آفتابِ گرم تابستان قرار گيرد ، آب كرد .

در طول اين چند سال ، هر گاه دشمن به ما حمله مىكرد و مشكلات به ما هجوم مىآورد ، با حضور انبوه مردم ، در عرضِ چند دقيقه ، اوضاع عوض مىشد . جنگ تحميلى ، مشكلات و سختىهاى بسيار فراوانى داشت .

تنها چيزى كه اين مشكلات را قابل تحمل كرد ، اتحاد و وحدتِ كلمه بود .

ما از فاجعهء ارتحال حضرت امام و مشكلات فراوانِ ناشى از اين مصيبت ،

( 1 ) - / سورهء آل عمران ( 3 ) ، آيهء 103 .