همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٤٢٠
خطبهء اول
صحنهء اين جنايت در سبزوار بوده ؛ اما گاه اين حوادثْ در دورترين نقطهء غرب يا شرق كشور صورت مىگيرد .
چنين پرونده‌اى ، بعد از سه چهار سال به حكمِ قطعى مىرسد . وقتى پرونده به حكمِ قطعى رسيد ، اصلًا قضيه فراموش شده و مردمْ آن جنايت را از ياد برده‌اند . يكى مىگويد :
چرا اين بيچاره را مىكُشند ؟ ديگرى مىگويد :
مگر چه تقصيرى داشته است ؟ ديگرى مىگويد : زن و بچهء اين بيچاره چه مىشوند ؟
و امثالِ اين حرف‌ها .
از يك طرف ، امامان معصومِ ما فرموده‌اند : تأخير انداختن حدود مُحارِب حرام است و حتى يك ساعت هم نمىتوان آن را تأخير انداخت . از طرف ديگر ، اجراى حكمِ اين پرونده چهار تا پنج سال به تأخير افتاده است . اين امر ، يك بن‌بست در سيستم قضائى است .
در اينجا ، همهء ما ديديم كه ولىّ فقيه احساس وظيفه نمود . نماينده‌اى از طرف خودش تعيين كرد تا به اين پرونده رسيدگى كند . قاتل معلوم بود . مقتول معلوم بود .
حكمِ خدا هم معلوم بود . بنا بر اين نمايندهء ايشان بر طبق موازينِ شرعى و خارج از تشريفاتِ دست و پا گيرِ سيستم قضائى ، حكمش را صادر نمود . حكمِ ايشان اجرا شد .
به اين ترتيب ، حكم خداوند اجرا شد و اثر بسيار خوبى هم در منطقه گذاشت .
ديگران نيز متنبه شدند . اين يك نمونه از چاره‌سازىِ ولى فقيه در بن‌بست‌هاى اجتماعى بود كه براى شما عرض كردم .
با وجودِ ولى فقيه در رأسِ يك نظام ، آن نظام ، بن‌بست و تنگنا ندارد .
ولى فقيه بر طبق موازينى كه در دست دارد ، بن‌بست را مىشكند . اين يك امتياز است . نظام ما اين امتياز را دارد ؛ اما ساير نظام‌ها چنين امتيازى را ندارند .
اخيراً به حضرت امام اطلاع داده شد كه اجراى احكامِ خداوند طول مىكشد . ايشان از همين راه وارد شدند و دستورهايى صادر فرمودند كه بسيار مفيد و چاره‌ساز بود .
من اكنون شمّه‌اى از آثار مطلوبِ فرمان ايشان را براى شما عرض مىكنم .
من خداوند را سپاس مىگويم كه مشكلاتِ قوّهء قضائيه از اين راه حل شد . اعمال قدرتِ ولايت ، تنها در انحصار ولى فقيه است .
ديگران هر چند مجتهد هم باشند ، نمىتوانند بگويند : من مىخواهم اعمالِ ولايت كنم . تنها ولى فقيه مىتواند قدرتِ ولايت را اعمال كند .
با عنايت و توجه اخيرِ حضرت امام ( دامت بركاته ) در عرضِ هفت - / هشت روز ، چهرهء قوّهء قضائيه عوض شد . با فرمانِ ايشان در مورد رسيدگى به برخى از پرونده‌ها ، ما هم احساس كرديم كه از طرفِ حضرت امام ، اجازهء چنين كارى را داريم . بنا بر اين خارج از تشريفات سيستم قضائى ، برخى از پرونده‌هاى حساس را رسيدگى كرديم .
در حدود يك سال پيش ، دو نفر آهنگر در شهرستان درود ، بعضى از اشرار منطقه را تحريك كرده بودند . آنها به خانهء يك آهنگرِ ديگر حمله برده بودند . آن آهنگر را كشته بودند و اموالش را دزديده بودند . به همسرش نيز تجاوز كرده بودند .
حدود يك سال و چند ماه بود كه پروندهء اين جنايت در سيستم قضائى ، تحت رسيدگى بود . بر طبق معمول ، پرونده از اين اتاق به آن اتاق مىرفت . هنگامى كه فرمانِ اخيرِ حضرت امام صادر شد ، ما فهميديم كه حضرت امام اجازه داده‌اند كه به اين پرونده‌ها به سرعت رسيدگى شود .
در نتيجه ، در عرض بيست و چهار ساعت ، حكمِ اين قضيه صادر شد . چهار نفر اعدام شدند . دو تا دست بريده شد .
سه نفر به زندان‌هاى هفت ، هشت و نه سال