همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٣٦٩

خطبهء اول

دينشان آسيب مىديدند ، مجروح مىشدند و به شهادت مىرسيدند ؛ اما با امدادهاى غيبىِ خداوند و رهبرىِ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله حملاتِ كوبنده و شكنندهء دشمن ، موجب تقويت مسلمانان مىشد و دعوت اسلامى از اين ضرباتْ جانِ سالم به در بُرد .

آياتى كه در آغاز بحث تلاوت كردم ، مربوط به جنگ حُنين بود . وقتى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مكه را فتح كرد ، براى اولين بار در تاريخ جزيرة العرب ، يك سپاه ده هزار نفرى از رزمندگانِ شمشير به دست و فداكار به همراه داشت .

هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواست از مكه به سوى طائف و جنگ حنين حركت كند ، دو هزار نفر از تازه مسلمانان هم به آنها پيوستند . در ميان اين لشكر ، افراد دلير و افسران شجاع مانند خالد بن وليد هم بسيار بودند .

با اين حال ، در جنگ حنين در ابتدا شكستِ بسيار سختى خوردند .

خداوند در آياتى كه تلاوت كردم ، در بارهء جنگ حنين مىفرمايد :

« لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فى مَواطِنَ كَثيرَةٍ . . . » « 1 »

فراموش نكنيد كه در جايگاه‌هاى بسيارى شما را حمايت نمودم .

« وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ » « 2 »

بخصوص در جنگ حنين به يارىتان شتافتم .

« اذْ اعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ » « 3 »

مىدانيد چرا در جنگ حنين ، در ابتدا شكست خورديد ؟ ميكروبى ( آفتى ) وارد جامعهء شما شده بود كه مغزتان را بيمار كرده بود . قبل از آن با سيصد و سيزده نفر رزمنده ، پيروز مىشديد اما در جنگ حنين با داشتنِ دوازده هزار نفر رزمنده ، شكست خورديد .

پيش‌تر وقتى به جنگ مىرفتيد ، يكى از شما دانه‌اى خرما را در دهان مىگذاشت .

مقدارى آن را مىمكيد و سپس آن را به ديگرى مىداد . آن وقت ، اين گونه تدارك مىشديد كه پيروز مىگشتيد .

پس چرا در جنگ حنين شكست خورديد ؟ در جنگ حنين ، دوازده هزار رزمندهء شمشير به دست و جان بر كف داشتيد . اين امر باعث شد كه مغرور شديد و با خود گفتيد : چه لزومى دارد كه ما بنشينيم و براى پيروزى در جنگ نقشه بكشيم ؟ چه نيازى به تهيهء طرحِ جنگى داريم ؟ « هَوازِن » و همراهانشان چه كسانى هستند ؟ دو طايفهء صحراگَرد . اينها به آسانى از بين مىروند و . . .

« فَلَنْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً » « 4 »

پس آن تعداد ، هيچ به دردِ شما نخورد .

« وَ ضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْارْضُ بِما رَحُبَتْ » « 5 »

و زمين با همهء فراخى ، بر شما تنگ شد .

« ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرينَ » « 6 »

سپس پشت به جنگ كرديد . صحنه را رها نموديد و فرار كرديد .

« ثُمَّ انْزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ » « 7 »

اما پيامبر صلى الله عليه و آله رهبر بود ، محور بود ، اطمينانِ قلب داشت . خداوند ، آرامش و سكينهء خود را بر پيامبر صلى الله عليه و آله و بر مؤمنين نازل كرد .

« مؤمنين » در اين آيهء شريفه جمعِ محلّى به الف و لام است . مؤمنينِ مورد نظر در اين آيهء شريفه ، تعدادشان از عددِ انگشتانِ دست هم كمتر است .

« وَ انْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها » « 8 »


( 1 ) - سورهء توبه ( 9 ) ، آيهء 25 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - همان . ( 5 ) - همان . ( 6 ) - همان . ( 7 ) - سورهء توبه ( 9 ) ، آيهء 26 . ( 8 ) - همان .