همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٣٤٦
خطبهء اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ اذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فى دينِ اللَّهِ افْواجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ انَّهُ كانَ تَوّاباً « 1 » و السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته .
40 جمعه 5 فروردين 1367 - دانشگاه تهران مهم‌ترين عناوين : صبر انقلابى ، بمباران شيميايى مردم حلبچه
40 جمعه 5 فروردين 1367 - دانشگاه تهران مهم‌ترين عناوين : صبر انقلابى ، بمباران شيميايى مردم حلبچه
خطبهء اول
خطبهء اول
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى اشْرَفِ الأَنْبِياءِ وَ الْمُرْسَلينَ ابِى الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ .
خداوند مىفرمايد :
« . . . انَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَانَّ اللَّهَ لا يُضيعُ اجْرَ الْمُحْسِنينَ » « 2 »
[ . . . هر كس كه پرهيزكارى كند و شكيبايى ورزد ، خدا مزدش را تباه نمىسازد . ]
در اين آيهء شريفه ، خداوند به دو عامل مهمّ سعادت يعنى تقوا و صبر اشاره مىكند .
تقوا عبارت است از اجتناب از گناهان ، زشت‌كارىها ، پليدىها و عمل به واجبات ، اطاعت پروردگار ، انجام كارهاى نيك و صالح .
تقوا عامل نجات انسان‌ها در دنيا و آخرت است . تقوا ، انسان را از خشم و عذاب پروردگار نجات مىدهد .
در قرآن كريم بر كمتر موضوعى همانند تقوا تأكيد و به رعايتِ آن دستور داده شده است . قرآن كريم با عبارت‌هاى مختلف مانند :
« اتَّقُوا اللَّهَ » « 3 »
[ پرهيزكار باشيد . ]
« انَّ اللَّهَ مَعَ الَّذينَ اتَّقَوْا وَ الَّذينَ هُمْ مُحْسِنُونَ » « 4 »
[ خدا با كسانى است كه مىپرهيزند و كسانى كه نيكى مىكنند . ]
و عبارات ديگر ، همگان را به رعايت تقوا تشويق مىكند .
در آيهء شريفهء اخير ، خداوند فرموده است :
من همراهِ محسنين هستم . همچنين فرموده است : من اجر و مزد و پاداشِ محسنين را ضايع نمىكنم . اين نكته نيز تشويق ديگرى بر رعايت تقوا است .
عامل ديگر سعادت انسان كه خداوند به آن امر فرموده ، صبر است . صبر ، استقامت ، مقاومت ، شكيبايى و تحمّل ، الفاظ مختلفى هستند كه با كمى اختلاف در معنا ، همگى از يك مطلبِ معنوىِ بسيار مهم ، حكايت مىكنند .
آيات قرآن و سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله تأكيد بسيار عجيبى بر اهميت صبر كرده‌اند .
امام صادق عليه السلام فرموده است :
« الصَّبْرُ مِنَ الايمانِ بِمَنْزِلَةِ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ فَاذا ذَهَبَ الرَّأْسُ ، ذَهَبَ الْجَسَدُ . كَذلِكَ اذا ذَهَبَ الصَّبْرُ ، ذَهَبَ الايمانُ . » « 5 »
[ صبر نسبت به ايمان ، مانند سَر است نسبت به تن ؛ كه چون سر برود ، تن هم مىرود .
همچنين اگر صبر برود ، ايمان هم مىرود . ]
اگر ايمان را به پيكرهء يك انسان تشبيه كنيم ، صبر ، سَرِ آن پيكره خواهد بود .
همان گونه كه اگر يك انسان سَر نداشته باشد مىميرد ، انسان مؤمن نيز اگر صبر نداشته باشد ، ايمانش مىميرد .
( 1 ) - سورهء نصر ( 110 ) . ( 2 ) - سورهء يوسف ( 12 ) ، آيهء 90 . ( 3 ) - سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 282 . ( 4 ) - سورهء نحل ( 16 ) ، آيهء 128 . ( 5 ) - اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، ج 3 ، ص 140 .