همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٣١٧

خطبهء اول

دعوت كنند و امر به معروف و نهى از منكر كنند . اينها رستگاران‌اند .

همانند آن كسان مباشيد كه پس از آن كه آياتِ روشنِ خدا بر آنها آشكار شد ، پراكنده گشتند و با يكديگر اختلاف ورزيدند .

البته براى آنها عذابى بزرگ خواهد بود . ]

اتَّقُوا اللَّهَ يا عِبادَ اللَّه ! اى بندگان خدا ، متقى باشيد ! پرهيزكار باشيد ! واجبات خداوند ، واجبات دين مبين اسلام و واجبات شرعِ مقدّس را به جا بياوريد ! مانند يك بندهء خالصِ خداوند ، از آنچه نهى شده است ، اجتناب كنيد ! انجام دادن واجبات و تركِ محرّمات ، از مراتب تقوا است .

نجات دنيا و آخرتِ انسان‌ها و جامعه‌ها به تقوا بستگى دارد . هر اندازه مراتب و درجات تقوا در يك فرد يا گروه يا جامعه ، بالاتر باشد ، به همان اندازه به رحمت خداوند نزديك‌ترند و از عذاب و نكبت دور تر .

خداوند ان‌شاءالله به همهء ما توفيقِ با تقوا بودن ، عنايت فرمايد .

يكى از مفاهيم اسلامى كه در قرآن و روايات و كلماتِ پيشوايان دين ، اهميت زيادى به آن داده شده و تأكيد فراوانى بر آن صورت گرفته است ، مسئلهء وحدت است .

عقل ، وجدان و تجربه هم به خوبى اهميتِ وحدت را درك مىكنند و بر سفارش‌هاى اسلام در مورد وحدت ، تأكيد مىورزند ؛ تا آنجا كه مىتوان گفت : وحدت از قضاياى بديهيّه است و يك موضوعِ تعبدىِ صِرف نيست .

امروز به مناسبت روز وحدتِ حوزه و دانشگاه ، مطالبى در بارهء وحدت ، خدمتتان عرض مىكنم .

پس از پيروزى انقلاب اسلامى ، يكى از موضوعاتى كه در سخنرانىها ، نوشتارها و كنفرانس‌ها ، زياد روى آن تأكيد شده ، وحدت و اتحاد است . در حقيقت با پيروزى انقلاب شكوهمند اسلامى ، مظاهر مختلفِ وحدت مانند وحدت شيعه و سنى ، حوزه و دانشگاه ، روحانى و دانشجو ، نماز وحدت ، هفتهء وحدت ، در جامعهء ما متبلور شدند .

همچنين براى تحكيم وحدت با همهء مسلمانان ، مسافرت‌هايى به صورت فردى و دسته‌جمعى به داخل و خارج كشور صورت گرفت و هنوز هم مسافرت‌هايى به كشورهاى منطقه ، كشورهاى اسلامى ، كشورهاى آسيايى ، كشورهاى آفريقايى و . . .

صورت مىگيرد .

پس از پيروزى انقلاب ، به ميزان قابل ملاحظه‌اى در مرحلهء تبليغ و سخن گفتن ، به وحدت توجه شد ؛ اما آيا ما موفق شده‌ايم كه با اين همه تلاش ، در جامعهء خودمان به وحدت عينيت بخشيم ؟ آيا توانسته‌ايم به طور نسبى موفق شويم ؟ اين موضوع ، قابل بررسى و تأمل است .

بايد ببينيم كدام يك از مظاهر وحدت ، قبل از انقلاب در جامعهء ما وجود داشته و كدام يك از آنها بعد از پيروزى انقلاب به وجود آمده‌اند . آيا در زمينهء وحدت ، كمبودهايى وجود دارد يا خير ؟ در چه زمينه‌هايى هنوز كمبود وجود دارد و بايد كار كنيم ؟

وحدت يعنى اينكه دو فرد ، دو گروه يا دو مذهب ، در كنار يكديگر زندگى كنند و با هم نزاع نكنند ، دعوا و دشمنى نداشته باشند .

به همديگر تهاجم نكنند و به حقوق يكديگر تجاوز ننمايند و همديگر را تحمل كنند .

در حقيقت ، اين معنايى كه براى وحدت ذكر شد ، معناى وحدت نيست بلكه معناى زندگىِ مسالمت‌آميز و عدم تعرض است .

عدم تعرض به اندازهء خود ، بسيار مفيد و مطلوب و ضرورى است ؛ اما به هر حال با وحدت ، متفاوت است و اين دو يكى نيستند .

خداوند در سورهء انفال مىفرمايد :