همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٣٠٤

خطبهء اول

تمام شده است و مهم‌تر از همه اين كه انقلاب اسلامى ايران مهار شده است .

سرانِ احمقِ آمريكا نمىفهمند كه حيثيت ، چيزى نيست كه با يك تهاجم نظامى برگردد .

حيا هم چيز خوبى است ! آمريكايىها روزى مدعىِ دفاع از حقوق بشر بودند . الان هم با چين درگير شده‌اند و به چين مىگويند :

چرا حقوق مردم تبّت را رعايت نمىكنيد ؟

لشكركشى آمريكا به خليج فارس با اين همه قشون و حمله به كشتى تداركاتى و قايق‌هاى گشتى ، به آمريكا آبرو نمىدهد بلكه مردم دنيا از برخوردهاى آمريكا در خليج فارس ، تازه فهميدند كه آمريكا يك گردن كلفتِ قداره‌بند است .

( تكبير نمازگزاران )

اگر هجوم ، غارتگرى ، چپاول و آدم‌كشى حيثيت آفرين است ، آمريكايىها براى كسب حيثيت ، لازم نيست كه به خليج فارس بيايند .

رسوايى ويتنام براى هميشهء آنها كافى است .

حمله به ليبى بس است .

آمريكايىها هميشه غارتگر و آدم‌كش بوده‌اند . اين كارِ امروز و ديروزِ آنها نيست كه از اين راه براى خودشان حيثيت و آبرو به دست بياورند .

آمريكايىها يك بار در دنيا لباسِ صَلاح و تقوا پوشيدند و گفتند : خطر كمونيسم در دنيا بسيار مهم است .

از علماى اسلام و مسيحيت و يهود دعوت كردند كه در « بِحَمدون » لبنان دور هم جمع بشوند و آنها با منطق و عقل و آمريكا هم با نيروى نظامى ، همگى با كمونيسم مقابله كنند تا دنيا را از خطر كمونيسم نجات دهند .

يكى از افرادى كه به اين گردهمايى دعوت شده بود ، مرحوم آيت الله العظمى شيخ محمد حسين كاشف الغطاء بود .

ايشان نامه‌اى به نمايندهء آمريكا نوشت كه به نام المَثَلُ العُلْيا فِى الاسلام لا فى بِحَمْدون چاپ شد . اين نامه بسيار خواندنى و ارزشمند است .

مرحوم آيت الله العظمى كاشف الغطاء در آن نامه مىگويد : اى آمريكا ! ما هر چه ظلم ، ستم ، جنايت و آدم‌كشى ديديم ، از دستِ شما ديديم . هر باطلى بوده ، ريشه ، ساقه و زهرش در آمريكا بوده است . سپس ايشان خطاب به آمريكا مىگويد :

« لَوْ كُنْتُمْ فى صَفٍّ وَ الشُّيُوعِيَّةُ فى صَفٍّ آخَرَ فَفى قِبالِكُمْ لِلشُّيُوعِيَّةِ الْفُ سَلامٍ » ؛

اگر شما در يك سو باشيد و كمونيسم در سوى ديگر باشد ، پس در مقابلِ شما ، هزار سلام بر كمونيسم باد !

در اينجا ، من بر خود لازم مىدانم كه از موضعِ صحيحى كه شوروى در برابر جريان خليج فارس گرفته است ، تقدير كنم .

شوروى گفته است كه آمريكا با آمدن به خليج فارس و تهاجم نظامى و شاخ كشيدن و چنگال و دندان نشان دادن ، منطقه را متشنج‌تر مىكند و به آمريكا گفته است :

بايد نيروهاى بيگانه از خليج فارس بيرون بروند ؛ زيرا ايران كسى نيست كه از اينها بترسد يا تسليمِ اينها شود .

ما در برابر آمريكا در خليج فارس ، مقاومت مىكنيم . مىكُشيم يا كشته مىشويم .

نمىگويم كه مىزنيم يا مىخوريم . پيروزى يا شكست ، به كارشناسان نظامى مربوط مىشود .

آنها بايد در اين باره صحبت كنند .

من مىگويم : بر حسب وظيفهء حتمىِ شرعى ، ما مىجنگيم ؛ مىكُشيم يا كشته مىشويم . ( تكبير نمازگزاران و شعار « موسوى ، موسوى ، زنده باد ! زنده باد ! » )

حتى اگر ما فقط يك شهيد داده بوديم ، در مقابل خونِ او مسئول بوديم و نمىتوانستيم كشور و دين و انقلابمان را در برابر آمريكا ، بى دفاع بگذاريم ، تا چه رسد به اينكه تعداد