همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — الصفحة ٢٥٤
خطبهء اول
ندارد . تنها مشكلى كه وجود دارد ، اين است كه تجارت ما در حال ورشكست شدن است .
دستور بفرماييد بانك‌ها 200 ميليون تومان به ما وام بدهند تا ما ورشكست نشويم .
اين نامه ، يك هفته قبل از اينكه شاه از ايران به جهنم برود ، نوشته شده است .
وقتى شاه در فكر نجات جان خودش بوده ، اين شخص از مبلّغان و دعاگويان رژيم شاه بوده و از تمام بانك‌ها پول گرفته است .
آخرش هم گفته : من اگر اين ساختمان را آتش هم بزنم ، آن را به جمهورى اسلامى نمىدهم .
اين يكى از مواردِ فسادهاى اخلاقى - / اقتصادى است كه نشان مىدهد هنوز بخش‌هايى از كشور ما به طور كامل ، اسلامى نشده است .
مورد ديگرى كه اخيراً مطرح شده ، پروندهء شركت رگبار است . جرم اين شركت ، گرانفروشى بوده است . آنها از گرانفروشى در هيچ موردى ، حتى گران فروختنِ نوشابه‌هاى غير الكلى ، ابا نداشته‌اند . قاضى ، اين شركت را به پرداخت يك ميليارد تومان جريمهء نقدى ، محكوم كرده است .
در اينجا ، شايسته است كه يادى از داديار اين پروند نماييم و او را تشويق كنيم .
داديار اين پرونده ، جوانى است كه حقوق ماهيانه‌اش پنج - شش هزار تومان است .
شركت رگبار به او پيشنهاد كرده 400 ميليون تومان بگير و اين مشكلِ ما را حل كن .
آن داديار شرافتمند و متعهد ، گفته است :
من ماهيانه پنج - / شش هزار تومان حقوق مىگيرم و نيازى به پولِ تو ندارم .
از من پرسيده مىشود كه قوّهء قضائيه در بارهء ايرانيانى كه به خارج از كشور رفته‌اند ، چه نظر و سياستى دارد ؟ آيا شما با بازگشتِ آنها موافق هستيد يا خير ؟
بعضى از اين افراد ، اموال بيت المال را بالا كشيده‌اند و پول‌ها و ارزهاى مملكت را از كشور خارج كرده‌اند . آنها به بانك‌ها ، افراد و بيت المالْ بدهكارند . چرا پول ديگران را نزد خود نگه داشته‌اند ؟ اين كار آنها حرام است .
اينها به خاطر همين پول‌ها و ارزهايى كه از كشور خارج كرده‌اند ، خودشان رفته‌اند .
در مورد اين افراد ، ما مىگوييم : اينها از كارهاى گذشته‌شان توبه كنند ؛ پول‌ها و ارزهايى را كه از كشور خارج كرده‌اند ، برگردانند ؛ خودشان هم باز گردند . بازگشتِ آنها به كشور ، هيچ مانعى ندارد .
بعضى از افرادى كه به خارج رفته‌اند ، كسانى هستند كه از فرهنگ اسلام و انقلاب و مظاهر آنها خوششان نمىآيد . اينها از رزمندگان ، از دعا و از شهيد ، بدشان مىآيد .
مىخواهند روزها برهنه در كنار دريا پرسه بزنند و شب‌ها در كاباره‌ها شب‌نشينى كنند .
اينها هم به شرط اينكه توبه كنند و خودشان را اصلاح كنند ، به كشور باز گردند .
به ايران بيايند . به جبهه‌ها بروند و از استقلال كشورشان دفاع كنند . چرا بر نمىگردند ؟
آيا اين درست است كه در حالى كه عده‌اى از مردم اين كشور ، جان خود را فداى استقلال كشور مىكنند ، عده‌اى ديگر به خارج از كشور بروند و هرزگى كنند ؟
گروهى از آنها هم كسانى هستند كه جرم بزرگى مرتكب نشده‌اند كه كسى بخواهد آن را پيگيرى كند ؛ اما آنها از ترسشان فرار كرده‌اند و به خارج از كشور رفته‌اند .
آنها هم دست از ترسِ بىموردشان بردارند .
به ايران برگردند و خودشان را با اوضاع ايران ، تطبيق بدهند .
ايرانيانى كه به خارج از كشور رفته‌اند ، هر كدامشان ايران را با اين فرهنگ اسلامى و انقلابى ، با اين جنگ و شهادت ، با اين فداكارى و معنويت و با اين دعا و مناجاتش ، قبول دارند ، به ايران برگردند . خداوند فرموده