امر به معروف و نهى از منكر (فارسى) — الصفحة ٨٥
2 ) امر به معروف و نهى از منكر ، اجتماعى و فردى ؟
وظيفه بر عهده‌ى علما است كه نمايندگان امام ( ع ) - رهبر جامعه ، حافظ حدود الاهى ، حاكم امّت ، و مجرى قوانين الاهى - هستند و در زمان غيبت ، همان‌طور كه در روايات نقل شده ، مجارى امور به دست ايشان بوده « 1 » ، و آنان دژهاى استوار اسلام « 2 » ، و خلفاى رسول خدا ( ص ) « 3 » هستند . حكومت اسلام به آنان تفويض گرديده « 4 » ، قضات بين مردم « 5 » و امناى رسل « 6 » مىباشند . امين بودن عالِم نيز به اعتبار آن است كه حافظ احكام شرعيه است .
مسأله‌ى سوم : آيات و روايات مربوط به امر به معروف و نهى از منكر دو دسته هستند :
الف ) دسته‌ى ديگر شامل امر بوده و امر را متوجّه عامه‌ى مكلّفين مىداند ؛ مانند اكثر آيات و روايات گذشته ؛
ب ) يك دسته اين امر را وظيفه‌ى گروهى خاصّ و به طور ويژه وظيفه‌ى علما مىداند .
تقريب : 1 ) آيه‌ى كريمه‌ى : وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ « 7 » ، ظهور در اراده‌ى تبعيض دارد و پيش از اين درباره‌ى آن سخن گفتيم ، و
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 17 ، ص 316 ، ح 21454 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 38 ، ح 3 . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 91 ، ح 33295 . ( 4 ) . وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 106 ، ح 33334 . ( 5 ) . وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 139 ، ح 33421 . ( 6 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 43 ، ح 5 . ( 7 ) . آل عمران ( 3 ) ، 104 .