خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى) — الصفحة ٩٦
منع حضرت زهرا عليها السلام از قرائت شعر
نمىباشد ، زيرا برخى از روايات بر شهادت ايشان بر اثر سم توسط زن يهودى در روز خيبر اشاره دارد و برخى روايات بر مسموم نمودن حضرتش در روزهاى بيمارى آخرش دلالت دارد . در ماهيت سمِّ مورد استفاده نيز اختلاف نظرهايى وجود دارد . روشن است كه اگرچه هيچ اختلافى ميان اين روايات نيست ، از اين نظر كه مُثبِتات هستند و در نتيجه احتمال دارد تمامى اين موارد در مسموميت و شهادت حضرتش تأثير داشته باشند ؛ كه البته دليل قطعى در اين زمينه در دست نيست .
منع حضرت زهرا عليها السلام از قرائت شعر
منع حضرت زهرا عليها السلام از قرائت شعر
س 95 : روايت شده است كه هنگام نزديكى رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم حضرت زهرا عليها السلام اين شعر را قرائت نمودند : « و آن درخشان رو كه ابرها از چهره‌اش سيراب مىگردند ؛ او يارى رسان يتيمان و تكيه‌گاه بيوه زنان است » « 1 » . آيا اين روايت صحيح و معتبر مىباشد ؟ و اگر درست مىباشد با توجه به عصمت حضرت زهرا عليها السلام و اين مطلب كه ايشان كلام نابجايى بيان نمىنمايند ، چرا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ايشان را از اين گفته نهى فرمودند ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
ظاهراً رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به دليل دلسوزى نسبت به دختر گرامىاش حضرت زهرا عليها السلام و معناى جانگداز اين ابيات در آن
( 1 ) . و أبيضَ يستسقى الغمامُ بِوَجهه * ثمال اليتامى عِصمهٌ لِلأَرامل اين شعر را عبدالمطلب در مورد رسول خدا صلى الله عليه و آله سروده بود . .