خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٠

ائمه اطهار عليهم السلام بركات الهى

را وسيله‌اى براى برآوردن حاجات دنيوى قرار مىدهند با اينكه ايشان براى هدايت بشر آمده‌اند نه اينكه مسائل دنيوى مردم را حل نمايند ، چون مسايل دنيوى تابع وسائل طبيعى است و از همين باب است كه بعضىها وقتى به مزارات ( زيارتگاه‌ها ) و حرم‌ها مشرف مىشوند از قبور ائمه اطهار عليهم السلام حاجات دنيوى طلب مىكنند كه اين كار درست نيست و بدعت مىباشد ، زيرا ائمه عليهم السلام فقط واسطه امور معنوى مىباشند و ارتباطى به امور تكوينى ندارند » .

آيا ائمه اطهار عليهم السلام در حال حيات و بعد از حيات ، تنها وسايل و بركات الهى در امور معنوى مىباشند و يا اينكه در امور دنيوى و تكوينى هم مىشود از آنها كمك خواست و آنها را وسيله قرار داد ؟

ج : باسمه جلت اسمائه

قطع نظر از دارا بودن ولايت تكوينى براى امام كه عبارت است از تصرف در عالم ، ايجاداً و اعداماً ، عالم طبيعت نيز مُنقاد آن بزرگواران است ، البته نه به نحو استقلال ، بلكه در طول قدرت خداوند تعالى و اختيار او . خداوند مىفرمايد : در طلب حاجات « وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » « 1 » يعنى واسطه قرار دهيد نزد پروردگار و آن واسطه اهل بيت عليهم السلام مىباشند و خداوند به واسطه آنها حاجات شما را برآورده مىنمايد . به همين دليل - مثلًا - در وقت كم آبى مىفرمايند : خدا را به حق امام زمان قسم بدهيد ، به واسطه آن بزرگوار باران رحمت الهى بر شما نازل مىگردد .

( 1 ) . مائده : 35 . .