رساله توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ٥٧٣
احكام طلاق
احكام طلاق
احكام طلاق
طلاق در اسلام مورد نكوهش و مذمّت شديد واقع شده و در برخى روايات از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه : « هيچ چيزى نزد خداوند محبوب‌تر از خانه‌اى نيست كه با ازدواج آباد شود و هيچ چيزى در نزد خداوند مبغوض‌تر از خانه‌اى نيست كه با طلاق ويران گردد » « 1 » ولى اگر ادامه زندگى زناشويى به خاطر اختلافات شديد و غير قابل اصلاح موجب سختى و حرج بشود ، به گونه‌اى كه ترك زندگى زناشويى تنها راه خلاصى از مشقت‌ها و اختلافات و فشارهاى روانى بين زن و شوهر باشد ، اسلام طلاق را راه نجاتى براى ادامه زندگى زن و شوهر دانسته است .
« مسألهء 3046 » اگر صيغه طلاق با رعايت شرايط اجرا گردد ، موجب انحلال عقد ازدواج و به هم خوردن رابطه زناشويى مىگردد و مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد عاقل باشد و به اختيار خود طلاق دهد ، پس اگر او را مجبور كنند كه زن خود را طلاق دهد باطل است و نيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغهء طلاق را به شوخى بگويد ، صحيح نيست . همچنين كسى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ باشد ، اگرچه بچّه‌اى كه به ده سالگى رسيده و خوب و بد را تشخيص مىدهد و احكام طلاق را مىفهمد نيز چنانچه همسر خود را طلاق دهد ، صحيح است .
« مسألهء 3047 » زنى كه مىخواهند او را طلاق دهند ، بايد داراى دو شرط باشد :
اوّل : هنگام طلاق از خون حيض و خون نفاس پاك باشد گرچه غسل نكرده باشد .
دوم : در پاكىِ پس از حيض و نفاس ، شوهر او با وى آميزش نكرده باشد و تفصيل اين
( 1 ) - وسائل الشيعة ، چاپ آل البيت ، كتاب الطلاق ، باب 1 از « أبواب مقدّماته و شرائطه » ، ح 1 ، ج 22 ، ص 7 .