رساله توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ٥١٤
احكام محجوران
احكام محجوران
احكام محجوران
« محجور » كسى است كه شرعاً حقّ تصرّف در اموال خود را نداشته باشد و ديگران امور مالى او را سرپرستى كنند .
« مسألهء 2746 » محجوران چهار دسته هستند :
اوّل : كودكى كه هنوز بالغ نشده است .
دوم : ديوانه .
سوم : سفيه ، يعنى كسى كه در امور مالى نفع و ضرر خود را به خوبى تشخيص نمىدهد و دارايى خود را در امور بيهوده مصرف مىكند ، اگرچه حاكم شرع هم او را از تصرّف منع نكرده باشد .
چهارم : ورشكسته‌اى كه حكم ورشكستگى او توسّط حاكم شرع صادر شده است .
« مسألهء 2747 » بچّه‌اى كه بالغ نشده شرعاً نمىتواند در مال خود تصرّف كند ؛ ولى اگر كودك نابالغ چيزهاى مباحى را كه ملك كسى نيست - نظير ماهى دريا - با تلاش و كار خود به قصد تملّك به دست آورد ، مالك آن مىشود .
« مسألهء 2748 » كسى كه گاهى عاقل و گاهى ديوانه است ، تصرّفى كه هنگام ديوانگى در مال خود مىكند ، صحيح نيست .
« مسألهء 2749 » انسان مىتواند در مرضى كه با آن از دنيا مىرود ، هر مقدار از مال خود را كه بخواهد ، به مصرف خود و عيال و ميهمان و كارهايى كه اسراف شمرده نمىشوند برساند و نيز اگر مال خود را به كسى ببخشد يا ارزان‌تر از قيمت بفروشد يا اجاره دهد ، صحيح است .