رساله توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ٣٥١
احكام انفال
احكام انفال
احكام انفال
« انفال » يعنى اموال عمومى كه براى ادارهء جامعه در اختيار امام معصوم عليه السلام قرار دارد و در زمان غيبت براى تصرّف در آن بنابر احتياط واجب بايد از حاكم شرعى ( يعنى مجتهد جامع الشرايط ) اجازه گرفت .
« مسألهء 1969 » انفال عبارتند از :
الف - زمين‌هاى موات و زمين‌هايى كه صاحبان آنها از آنها اعراض و آنها را رها كرده باشند .
ب - كوه‌ها ، درّه‌ها ، جنگل‌ها و نيزارهاى طبيعى .
ج - درياها و سواحل آنها و رودخانه‌هاى بزرگ .
د - معادن .
ه - اموال برگزيده و گرانبهايى كه متعلّق به شاهان بوده و در جنگ به دست مسلمانان آمده باشند .
و - غنيمت‌هايى كه در جنگ‌هاى بدون اجازهء امام معصوم عليه السلام به دست آمده باشند .
ز - زمين‌هايى كه بدون جنگ و خونريزى از كفّار در اختيار مسلمانان قرار مىگيرند .
ح - اموال كسانى كه از دنيا مىروند و وارث ندارند .
ط - گنجى كه از عتائق باشد .
و به طور كلّى هر چيزى كه عرفاً داراى ماليّت بوده ولى مالك نداشته باشد و منفعت آن متعلّق به عموم مردم باشد ، جزء انفال به حساب مىآيد .
تفصيل موارد ذكر شده در كتاب‌هاى فقهى بيان شده است .