رساله توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ١٧٣
مكان نمازگزار
شود كه در چنين جايى نماز بخواند ، بايد به قدرى كه ممكن است ، قيام ، ركوع و سجود را بجا آورد .
* شرط پنجم : در مكانهايى نباشد كه ماندن ، نشستن يا ايستادن روى آن حرام است .
بنابر اين نماز خواندن روى چيزى كه ايستادن و يا نشستن روى آن موجب بىاحترامى و هتك حرمت به چيزى مىشود كه هتك حرمت آن حرام است - مثل فرشى كه اسم خداوند متعال و يا آيات قرآن يا اسامى معصومين عليهم السلام بر آن نوشته شده است - جايز نيست .
* شرط ششم : مكان نمازگزار نبايد جلوتر از قبر معصومين عليهم السلام باشد .
« مسألهء 909 » اگر در نماز چيزى مانند ديوار بين او و قبر مطهّر فاصله باشد كه بىاحترامى نشود ، اشكال ندارد ، ولى فاصله شدن صندوق شريف و ضريح و پارچه‌هايى كه روى آن افتاده كافى نيست .
* شرط هفتم : مكان نمازگزار اگر نجس است ، به گونه‌اى مرطوب نباشد كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد ؛ ولى اگر جايى كه پيشانى را بر آن مىگذارد نجس باشد ، حتّى در صورتى كه خشك نيز باشد ، نماز باطل است و احتياط مستحب آن است كه در مكان نجس نماز خوانده نشود ، مخصوصاً اگر عين نجاست در آن وجود داشته باشد .
* شرط هشتم : جاى پيشانى نمازگزار از جاى قدم‌ها و زانوهاى او بيش از چهار انگشت بسته ، پست‌تر يا بلندتر نباشد .
* شرط نهم : اگر زن و مردى در يك مكان نماز مىخوانند ، بنابر احتياط واجب مكان نماز زن بايد به گونه‌اى باشد كه عرفاً عقب‌تر از مكان نماز مرد قلمداد شود ، اگرچه بهتر است كه در تمام حالات نماز ، زن عقب‌تر از مرد باشد ، به اين معنى كه جاى سجدهء او از جاى ايستادن مرد عقب‌تر باشد .
« مسألهء 910 » اگر بين مرد و زن به اندازهء ده ذراع فاصله باشد و يا آن كه ما بين آنها ديوار يا پرده يا چيز ديگرى وجود داشته باشد ، جلوتر بودن زن از مرد در نماز اشكالى ندارد .
« مسألهء 911 » شرط مذكور مربوط به موردى است كه هر دو نمازگزار بالغ باشند