رساله توضيح المسائل (فارسى) — الصفحة ١١٧
احكام كفن ميّت
صفا و مروه بميرد ، حنوط كردن او جايز نيست و نيز اگر در احرام عمره پيش از آن كه مو يا ناخن خود را كوتاه كند بميرد ، نبايد او را حنوط كنند .
« مسألهء 613 » زنى كه شوهر او مرده و هنوز عدّهء او تمام نشده ، اگرچه حرام است خود را خوشبو كند ، ولى چنانچه بميرد حنوط او واجب است .
« مسألهء 614 » مكروه است ميّت را با مُشك و عنبر و عود و عطرهاى ديگر خوشبو كنند يا براى حنوط ، آنها را با كافور مخلوط نمايند .
« مسألهء 615 » مستحب است قدرى از تربت حضرت سيدالشهداء عليه السلام را با كافور مخلوط كنند ، ولى بايد آن كافور را به جاهايى كه موجب بىاحترامى به تربت مقدّس مىشود نرسانند و نيز تربت نبايد به قدرى زياد باشد كه وقتى با كافور مخلوط شد ، ديگر به آن كافور نگويند .
« مسألهء 616 » اگر كافور به اندازهء غسل و حنوط نباشد ، بنابر احتياط واجب بايد غسل را مقدّم دارند و اگر كافور براى هفت عضو كفايت نكند ، بنابر احتياط واجب بايد پيشانى را مقدّم بدارند .
« مسألهء 617 » مستحب است دو چوب تَر و تازه در قبر همراه ميّت بگذارند .
احكام كفن ميّت
احكام كفن ميّت
« مسألهء 618 » ميّت مسلمان را بايد با سه پارچه كه آنها را لنگ ، پيراهن و سرتاسرى مىگويند كفن نمايند .
« مسألهء 619 » لنگ بايد اطراف بدن را از ناف تا زانو بپوشاند و بهتر آن است كه از سينه تا روى قدم برسد و بنابر احتياط واجب ، پيراهن بايد از سر شانه تا نصف ساق پا را كاملًا بپوشاند و درازى سرتاسرى بنا بر احتياط واجب بايد به قدرى باشد كه بستن دو سرِ آن ممكن باشد و پهناى آن بايد به اندازه‌اى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر قرار گيرد .
« مسألهء 620 » هر مقدار از هزينه كفن - چه واجب و چه مستحب - كه در شأن ميّت