نظام حكومت در اسلام (فارسى) — الصفحة ١٣٤

فصل هفتم : وجوب اطاعت حاكم

ابوامامه روايت مىكند كه :

سمعْتُ رسول‌الله ( صلى الله عليه وآله ) يقول : أيّها الناس أطيعوا وُلاة أمركم تدخلوا جَنّة ربّكم ؛ « 1 »

شنيدم پيامبر گرامى مىفرمايد : اى مردم اطاعت كسانى كه ولى امر شما هستند بنماييد ( كسى كه پيغمبر او را ولى امر بداند همان است كه خدا او را حاكم قرار داده است ) و در سايه اين اطاعت داخل بهشت مىشويد .

صدوق از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مىكند كه فرمود :

المحمّدية السمحة ، إقام الصلاة و إيتاء الزكاة و صيامُ شهر رمضان و حجّ البيت و الطاعة للإمام و أداء حقوق المؤمن ؛

امام صادق ( عليه السلام ) فرموده : شريعت سهل و آسان محمدى عبارت است از : به پا داشتن نماز ، دادن زكات و روزه گرفتن در ماه رمضان .

ابوحمزه از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مىكند كه بعد از آنكه از آن حضرت سؤال شد حق امام و پيشوا بر مردم چيست ؟ فرمود

: حقّه عليهم أن يسمعوا له و يطيعوا . قلت : فَما حقّهم عليه ؟ قال : يُقسم بينهم بالسويّة و يعدل فى الرعيّة ؛ « 2 »

حق امام بر مردم اين است كه به حرف او گوش بدهند و فرمانبردار او باشند . مىگويد : سؤال كردم : حق مردم بر امام چيست ؟ فرمود : ثروت‌هاى عمومى را حيف و ميل نكند و به هرگونه كه ميل او باشد تقسيم نكند بلكه به نحو مساوى تقسيم كند و نسبت به آحاد ملت با عدالت رفتار نمايد .

عبدالاعلى از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مىكند كه فرمود

: « السمع و الطاعة أبوابُ الخير ، السامع المطيع لاحجّة عليه ، و السامع العاصى لاحجّة له ، و إمامُ المسلمين تمّت حجّتُهُ و احتجاجه يوم يلقى الله عزّوجل ؛ « 3 »

گوش دادن و فرمانبردارى نمودن موجب روى آوردن خيرات است و به خيرات نمىرسد شخص مگر با اطاعت شخص مطيع ، حجّت بر عليه او نيست ؛ غير فرمانبردار ، در روز قيامت حجّت ندارد بر ترك اطاعت ؛

( 1 ) . خصال ، ص 228 . ( 2 ) . خصال صدوق ، ص 233 . ( 3 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 405 .