ره توشه نوجوانان (فارسى) — الصفحة ٣٣٠
شرايط امر به معروف و نهى از منكر
نمىكند واجب نيست .
4 - به واسطهء امر و نهى فساد بزرگ‌ترى پيش نيايد ؛ پس اگر بداند يا گمان كند يا احتمال صحيح عقلايى دهد كه در اثر امر و نهى زيان جانى يا آبرويى يا مالى قابل توجهى به او يا ديگران مىرسد ، امر و نهى واجب نمىباشد بلكه در بسيارى موارد حرام است .
5 - پيش از او افراد ديگرى عهده‌دار اين وظيفه نشده باشند ؛ پس اگر بعضى از افراد نسبت به آن اقدام كرده‌اند و مقصود حاصل شده باشد ، واجب بودن امر و نهى از وى ساقط مىشود ، چرا كه امر به معروف و نهى از منكر « واجب كفايى » است يعنى به واسطهء انجام آن توسط برخى افراد تكليف از دوش ديگران برداشته مىشود .
چو كارى بى فضول « 1 » من برآيد * مرا در وى سخن گفتن نشايد
وگر بينم كه نابينا و چاه است * اگر خاموش بنشينم گناه است « 2 »
پرسش : امر به معروف نسبت به انجام مستحبات و نهى از منكر نسبت به مكروهات چه حكمى دارد ؟
پاسخ : در اين گونه موارد امر و نهى مستحب است .
پرسش : آيا در تمام مواردى كه به واسطهء امر به معروف و نهى از منكر زيان جانى يا مالى به انسان وارد مىگردد اين وظيفه از عهدهء انسان ساقط مىشود ؟
پاسخ : خير ، بلكه در مواردى كه معروف يا منكر از امورى هستند
( 1 ) - دخالت ( 2 ) - همان ، ص 94 ، حكايت 38