ره توشه نوجوانان (فارسى) — الصفحة ٢٦١

فصل سيزدهم : مُبطِلات نماز

7 - از روى عمد خندهء با صدا نمايد يا اگر خنده‌اش غير عمدى و از روى سهو است طورى باشد كه او را از صورت نمازگزار بودن خارج نمايد ، ولى تبسم و لبخند نماز را باطل نمىكند .

8 - از روى عمد براى كارهاى دنيا گريهء با صدا نمايد ؛ پس گريه در موارد زير نماز را باطل نمىكند : الف - گريهء بىصدا گرچه از روى عمد باشد ؛ ب - گريهء غير عمدى اگرچه با صدا باشد در صورتى كه او را از حالت نمازگزار بودن خارج نسازد ؛ ج - گريه براى طلب حاجت مشروع دنيايى از خداوند ؛ د - گريه به خاطر شوق به خداوند و يا ترس از عذاب آخرت ، بلكه اين نوع گريه از بهترين اعمال است .

9 - از روى عمد يا اشتباه كارى انجام دهد كه او را از صورت نمازگزار بودن خارج مىسازد مثل پريدن به هوا .

10 - خوردن و آشاميدن به گونه‌اى كه صورت نماز را به هم زند .

11 - واجبات ركنى نماز را چه از روى عمد و چه از روى سهو و واجبات غير ركنى را از روى عمد كم يا زياد نمايد .

12 - در تعداد ركعت‌هاى نماز دچار يكى از از شك‌هاى باطل كنندهء نماز گردد ، كه در اين جا به پاره‌اى از آنها اشاره مىشود : الف - شك در شمارهء ركعت‌هاى نماز واجب دو ركعتى ؛ مانند نماز صبح ، نماز جمعه و نماز مسافر .

ب - شك در شمارهء ركعت‌هاى نماز سه ركعتى يا همان نماز مغرب .

ج - شك در ركعت‌هاى نماز به صورتى كه اصلًا نداند چند ركعت نماز