توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — الصفحة ٢٨٨

نماز مسافر

الّا احتياط واجب آن است كه آن نمازها را اعاده نمايد .

شرط ششم - آنكه از كسانى نباشد كه خانه شان همراه خودشان است مانند صحرانشينهايى كه در بيابانها گردش مىكنند ، و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پيدا كنند مىمانند ، و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند و اين گونه افراد در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .

مسأله 1314 - اگر يكى از صحرانشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند ، چنانچه بابنه و دستگاه باشد نماز را تمام بخواند و الّا چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد ، نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1315 - اگر صحرانشين براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .

شرط هفتم - آنكه شغل او مسافرت نباشد ، بنابر اين شتردار و راننده و چوبدار و كشتيبان و مانند اينها اگر چه براى بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ، بايد نماز را تمام بخوانند و ملحق مىشود به كسى كه عملش سفر است كسى كه عملش در جاى معينى است ولى انجام آن متوقف بر آن است كه در هر هفته يكى دو روز و يا بيشتربه آنجا سفر نموده و برگردد ، مانند كسى كه اقامتش در جايى است و كارش در جاى ديگر مانند رفتن براى شغل و يا تحصيل و يا تدريس .

مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر براى كار ديگرى مثلًا براى زيارت يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلًا شوفر اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد ، و در ضمن خودش هم زيارت كند بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1317 - حمله دار ؛ يعنى كسى كه براى رساندن حاجيها به مكه