نيايش در عرفات (فارسى) — الصفحة ٢٦٠
مسألهء علم الهى
است :
« صافيا » در سايهء خورشيد دين بخرام از آنك * هست اصلاح دو عالم از ديانت برقرار
شد تدين بر تمدن بىسخن اصل اصيل * شد تمدن از تدين چون سعادت پايدار
گرپليس باطنى نبود به عالم نفس دون * از پليس ظاهرى با صد حيل سازد فرار
نهايت اين است كه براى آن آمار و احصائيّه نيست و نمىتواند هم باشد . نمىتواند معيّن كرد كه در هر روز و هر ساعت چند ميليون نفر مؤمن به خدا مىتوانستند فلان عمل زشت و كار قبيح و ناپسند را مرتكب شوند و راه نادرست و غلطى را بروند و سخن دروغ و غيبت و فتنه‌انگيزى را بگويند ولى ايمان به علم خدا و وجدان عرفانى آنها مانع شد .
آنچه از راه ايمان به علم و قدرت خدا براى جامعه حاصل مىشود از هيچ راه ديگر امكان حصول ندارد در تأثير وجدان مذهبى در حفظ انسانها از كارهاى خلاف .
به سخن يكى از رجال آگاه مسيحيّت توجه كنيد ، او در ضمن كلامى كه در تعظيم از مقام حضرت رسول معظّم اسلام - صلّى اللَّه عليه و آله وسلّم - و خدمات بزرگ آن حضرت به جامعه انسانيت دارد گفتارى دارد قريب به اين مضمون :