نيايش در عرفات (فارسى) — الصفحة ١٨٤
زبان حال بندگان
- تويى آنكه قدرت دادى .
- تويى آنكه عزيز گردانيدى .
- تويى آنكه كمك و يارى فرمودى .
- تويى آنكه اعانت كردى .
- تويى آنكه تأييد كردى .
- تويى آنكه يارى كردى .
- تويى آنكه شفا دادى .
- تويى آنكه عافيت بخشيدى .
- تو آن كسى هستى كه اكرام كردى و گرامى داشتى .
- مقدس و بلند مرتبه‌اى تو ، از براى توست حمد و سپاس دائم و شكر جاودان » .
در اين بندها - چنان كه مىخوانيم - دعا كننده به اين همه لطف ، احسان و انعام خدا به بندگانش اعتراف مىنمايد و آنها را بر مىشمارد و تفصيل مىدهد كه از آنها غافل نشود و خدا را در تمام اين احوال كه مشمول لطف ، عنايت ، رحمانيت و رحيميّت اوست فراموش ننمايد .
در هر يك از اين بندها با يكى يا بيشتر از صفات و اسماءالحسنى تجديد شناسايى نموده ، معرفت خود را تازه و نو مىكند .
به طور فهرست - براى اينكه ابعاد گوناگون اين دعا و جمله‌هاى آن معلوم شود - برخى از اسماءالحسنى را كه بيشتر ، از