الهيات در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٩٩

فصل پانزدهم : عنايت الهيّه به هدايت انسانهابا بعث انبيا و تعيين حجج‌در نهج‌البلاغه

مِنهُم سَلَفٌ قامَ مِنهُم بِدينِ اللَّهِ خَلَفٌ .

پس به وديعه نهاد خدا پيامبران را در فاضل‌ترين محلّ وديعه‌ها ( كه اشاره است به فضيلت پدران انبيا ) ، و قرار داد ايشان را در بهترين قرارگاهها ( كه اشاره است به فضيلت مادران آنها و اينكه ايشان در اصلاب شامخه و ارحام مطهّره بوده‌اند ) . آنها را از اصلاب كريم پدرها به ارحام پاكيزهء مادران منتقل ساخت . هرگاه از ايشان شخصى و سلفى درمىگذشت ، جانشينى و خلفى از ايشان [ به تبليغ و ترويج دين خدا ] قيام مىكرد .

در خطبهء 99 مىفرمايد :

أَلا إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِه كَمَثَلِ نُجومِ السَّماءِ إِذا خَوى نَجمٌ طَلَعَ نَجمٌ .

آگاه باشيد ! مَثَل آل محمّد صلى الله عليه و آله مَثَل ستارگان آسمان است كه هر زمان ستاره‌اى ميل به افول كند ستارهء ديگر طلوع نمايد .

در خطبهء 144 مىفرمايد :

بَعَثَ رُسُلَهُ بِما خَصَّهُم بِه مِن وَحيِه ، وَ جَعَلَهُم حُجَّةً لَهُ عَلى خَلقِه لِئَلّا تَجِبَ الحُجَّةُ لَهُم بِتَركِ الإِعذارِ إِلَيهِم .

برانگيخت خدا فرستادگان خود را به آنچه تخصيص داد ايشان را به آن از وحى خود ، و قرار داد ايشان را حجّت بر خلق خود براى اينكه واجب نشود حجّت براى آنها به سبب ترك تخويف و ترسانيدن آنها « لِئَلّا يَكونَ لِلنّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ » « 1 » .

در خطبهء 152 مىفرمايد :

وَ إِنَّمَا الأَئِمَّةُ قُوّامُ اللَّهِ عَلى خَلقِه ، وَ عُرَفاؤُهُ عَلى عِبادِه . لا يَدخُلُ

( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 165 .