الهيات در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٨٠

گفتار نهج‌البلاغه

آن خدايى كه در وعده‌هايش صادق است ( زيرا خُلف وعده قبيح است و صدق در وعده ، حَسَن و پسنديده و كمال است ، و خداوند از هر كار قبيح و زشتى منزّه و مبرّاست و هر صفت كمالى را داراست ) ، و والاتر و برتر [ و منزّه ] است از اينكه به بندگانش ستم كند ، و در ميان خلق خود قائم به قسط است ( همه چيز را عادلانه و طبق حكمت تقسيم كرده و به هر چيز و هر كس آنچه را بايد و به مقدارى كه بايد ، عطا كرده و به هر كسى به اندازهء لياقتش داده است ) ، و به عدل بر ايشان حكم فرموده است .

در خطبهء 233 مىفرمايد :

وَ عَدَلَ في كُلِّ ما قَضى .

و عدالت نمود در هرچه حكم فرمود .

و در نامهء 53 مىفرمايد :

وَ مَن ظَلَمَ عِبادَ اللَّهِ كانَ اللَّهُ خَصمَهُ دونَ عِبادِه . . . وَ هُوَ لِلظّالِمينَ بِالمِرصادِ .

هر كس به بندگان خدا ستم كند خدا دشمن اوست ( تا اينكه فرمود ) و خدا براى ستمگران در كمينگاه است .

در حكمت 75 مىفرمايد :

وَ لَم يُرسِلِ الأَنبِياءَ لَعِباً ، وَ لَم يُنزِلِ الكُتُبَ لِلعِبادِ عَبَثاً ، وَ لا خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرضَ وَ ما بَينَهُما باطِلًا . « ذلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَروا فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِنَ النّارِ » « 1 » .

و نفرستاد خدا پيامبران را به بازى ( بلكه براى بشارت و انذار و تربيت و تكميل عباد فرستاد ) ، و نازل نكرد كتاب را براى بندگان به عبث ( بلكه فرستاد براى

( 1 ) . ص ( 38 ) آيهء 27 .