الهيات در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٧٩

گفتار نهج‌البلاغه

گفتار نهج‌البلاغه

گفتار نهج‌البلاغه

در خطبهء 109 مىفرمايد :

وَ ارغَبوا فيما وَعَدَ المُتَّقينَ ، فَإِنَّ وَعدَهُ أَصدَقُ الوَعدِ .

رغبت كنيد در آنچه وعده داده است خدا پرهيزكاران را ، پس به درستى كه وعدهء خدا صادق‌ترينِ وعده‌هاست .

در ضمن خطبهء 178 مىفرمايد :

وَ ايمُ اللَّهِ ما كانَ قَومٌ قَطُّ في غَضِّ نِعمَةٍ مِن عَيشٍ فَزالَ عَنهُم إِلّا بِذُنوبٍ اجتَرَحوها ؛ لِأَنَّ اللَّهَ لَيسَ بِظَلّامٍ لِلعَبيدِ .

سوگند به خدا هيچ قومى در طراوت نعمت زندگى نبودند كه سپس از آنها زايل شد مگر به سبب گناهانى كه كسب كردند ، براى اينكه خداوند به بندگان خود ستمكار نيست .

در خطبهء 214 مىفرمايد :

فَلَم يَجرِ في عَدلِه وَ قِسطِه يَومَئِذٍ خَرقُ بَصَرٍ فِي الهَواءِ وَ لا هَمسُ قَدَمٍ فِي الأَرضِ إِلّا بِحَقِّه . فَكَم حُجَّةٍ يَومَ ذاكَ داحِضَةٌ وَ عَلائِقُ عُذرٍ مُنقَطِعَةٌ .

در آن هنگام چشمى به هوا گشوده نگردد و گامى آرام بر زمين برداشته نشود مگر آنكه در بارگاه عدل الهى جزاى آن به حق داده شود . در آن روز چه بسا حجّتها كه باطل گردد ، و رشتهء علايق پاره شود .

در خطبهء 227 مىفرمايد :

الَّذي صَدَقَ في ميعادِه ، وَ ارتَفَعَ عَن ظُلمِ عِبادِه ، وَ قامَ بِالقِسطِ في خَلقِه ، وَ عَدَلَ عَلَيهِم في حُكمِه .