الهيات در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢٨٤

فصل ششم : صفات ثبوتيّه در نهج‌البلاغه

نعمت خود [ به هر چيز ] نزديك است ؛ همو كه بخشندهء هر غنيمت و فضل است و برطرف‌كنندهء هر شدّت و تنگى .

و در ادامهء اين خطبه تا پايان آن ، بسيارى از صفات خداوند را ياد فرموده است .

در خطبهء 89 مىفرمايد :

الحَمدُ لِلَّهِ المَعروفِ مِن غَيرِ رُؤيَةٍ ، وَ الخالِقِ مِن غَيرِ رَوِيَّةٍ ؛ الَّذي لَم يَزَل قائِماً دائِماً .

سپاس مر خدايى را كه بىآنكه به حسّ بينايى ديده شود شناخته شده است ، و بدون فكر و انديشه خلق‌كننده است ؛ آنكه لايزال و برپا و جاودان است .

و در ادامهء همين خطبه مىفرمايد :

ذلِكَ مُبتَدِعُ الخَلقِ وَ وارِثُهُ ، وَ إِلهُ الخَلقِ وَ رازِقُهُ .

اوست آفرينندهء خلايق و وارث آنها ، و اوست خداى خلق و روزىدهندهء ايشان .

در اين خطبه به صفاتى چون شديدالنّعمه ، واسع‌الرّحمه ، قاهر ، مذلّ ، غالب ، كافى ، معطى و غير آن اشاره فرموده است .

در خطبهء 90 نيز حضرت وصفى چند از اوصاف الهى را برشمرده است و از جمله مىفرمايد :

هُوَ المَنّانُ بِفَوائِدِ النِّعَمِ وَ عَوائِدِ المَزيدِ وَ القِسَمِ . عِيالُهُ الخَلائِقُ ، ضَمِنَ أَرزاقَهُم ، وَ قَدَّرَ أَقواتَهُم .

اوست بسيار نيكىكننده به نعمتهاى مفيد و منفعتهاى زياد و قسمتهاى مقدّر .

خلايق عيال اويند ، و او روزىِ همه را ضامن است ، و قوت همه را مقدّر كرده است .