با جوانان (فارسى) — الصفحة ٦٠

نامه شماره 7

حدود و ثغور اسلام و جنود حضرت صاحب الامر ، عليه السلام ، هستند ، و آنچه موقعيت درخشان و جلوه خاصى دارد ، همان شفاعت محمد و آل محمد ، صلوات الله عليهم ، است كه شيعيان و مؤمنان را به سر منزل نجات و علوّ درجات نايل مىنمايد و با اين شفاعت جا دارد كه بگوييم :

طوبى كه خورد آب ز سر چشمه كوثر * فارغ بود از تربيت باد بهارى

امثال شما مؤمنان متعهد را چه حاجتى به شفاعت مثل اين بنده حقير سراپا تقصير ، مىباشد ، كه اگر هم از شفاعت به سهمى مفتخرم سازند ، آن هم به شفاعتِ محمد و آل محمد ، صلوات الله عليه و عليهم ، است .

بر حسب احاديث شريفه ، در صورتى كه موانع شمول شفاعت در اشخاص نباشد ، صاحبان درجات عالى و اعلا ، از صاحبان مراتب پايين‌تر و ادنا ، شفاعت مىنمايند . اين شفاعت نه فقط در ارتباط با عفو از گناهان است ، بلكه شامل اخيار و محسنين نيز مىشود و بر علو درجات و كثرت اجر و ثواب آنها مىافزايد .

لذا بر حسب اطلاق روايات ، حضرت رسول اكرم ، صلى الله عليه و آله و سلّم ، از كل افرادى كه مانعى از شفاعت از آنها نباشد ، شفاعت مىفرمايد ، از

عُصات و گناهكاران امّت ، از اخيار و صديقين و شهدا و صالحين و بلكه انبيا و ائمه طاهرين ، عليهم السلام .

شفاعت از گناهكاران ، موجب بخشش و عفو آنان و ] شفاعت [ از