با جوانان (فارسى) — الصفحة ١٠٧
نامه شماره 22
نامه شماره 22
نامه شماره 22
باسمه تعالى
خدمت مرجع معظّم ، حضرت آيت الله العظمى آقاى حاج شيخ لطف الله صافى گلپايگانى ( دامت بركاته )
با سلام و دستبوسى !
خواهشمندست پاسخ سؤال اينجانب را مرقوم فرماييد :
* نظر شما يا حكم شرع درباره معاشرت با دوست و رفيق چيست ؟
بسم‌الله الرحمن الرحيم
* در معاشرت و همنشينى ، كه در ساختن شخصيت انسان بسيار مؤثّر است ، بايد دقّت كامل شود كه با اشخاصى معاشرت كند ، كه از معاشرت با آنها ، بهره‌هاى روحانى و معنوى ببرد .
مجالست با حضرات علماى اعلام ، اهل تقوا و پارسايى ، مردمان آزموده و سالخورده و با تجربه و با سابقه در اسلام ، موجب رشد عقل و دين و ايمان مىشود . چنان كه همنشينى با مردم فاسق ، بدكار ، بداخلاق و غير متعهّد به تكاليف دين و فاقد حياى اجتماعى ، بخصوص اهل بِدَع و كسانى كه انحرافات فكرى دارند ، بسيار بسيار مضرّ است و خطر آن براى روح و معنويات انسان ، بسيار زياد