رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — الصفحة ٣١
فصل دوم ادعيه حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشود
فصل دوم ادعيه حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشود
فصل دوم ادعيه حائز لطائفى خاصاند كه در روايات يافته نمىشود
ادعيهء مأثوره هر يك مقامى از مقامات انشائى و علمى ائمّهء دين است . لطائف شوقى و عرفانى و مقامات ذوقى و شهودى كه در ادعيه نهفتهاند و از آنها مستفاد مىشوند در روايات وجود ندارند و ديده نمىشوند زيرا در روايات مخاطب مردماند و با آنان محاورت داشتند و به فراخور عقل و فهم و ادراك و معرفت آنان با آنان تكلّم مىكردند و سخن مىگفتند نه به كنه عقل خودشان هر چه را كه گفتنى بود . فى الكافى عن الصّادق عليه السّلام : ما كلّم رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم العباد بكنه عقله قطّ . [ 80 ]
و روايت ديگر نيز قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم : انّا معاشر الانبياء امرنا أن نكلّم النّاس على قدر عقولهم [ 81 ] ( سفينة البحار ج 2 ص 214 مادة عقل عن و ط 161 ) امّا در ادعيه و مناجاتها با جمال و جلال و حسن مطلق ، و محبوب و معشوق حقيقى به راز و نياز بودند لذا آنچه در نهانخانهء سرّ و نگارخانهء عشق و بيت المعمور ادب داشتند به زبان آوردند و به كنه عقل خودشان مناجات و دعا داشتند . مثلا سيّد بن طاوس در « مجتنى » ( ص 23 ط 9 ) آورده است : الدعاء المروى عن مولانا علىّ بن موسى الرضا عليهما السّلام : يا بديء يا بديع ، يا قوىّ يا منيع ، يا علىّ يا رفيع ، صلّ على من شرّفت الصّلوة بالصّلوة عليه . [ 82 ]
دعاى عرفهء حضرت امام سيّد الشّهداء عليه السّلام در توحيد ، و دعاى زيارت جامعهء كبير حضرت امام على نقى عليه السّلام در ولايت و بيان مقام انسان كامل ولى ، عديل يكديگر در