رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — الصفحة ١٤٨

اضافات و توضيحات

126 - أعداد جانند و حروف كالبد . مثل عدد مثل دندانه‌هاى كليد است . كه كليد هرگاه ، دندانه‌هايش زياده يا كم گردد درب را نمىگشايد . افزودن بر عدد مطلوب زياده روى است و كم كردن از آن تباهى .

در اصطلاح علم حروف و اعداد در رشته‌هاى ارثماطيقى حرف را جسم و عددش را روح آن گويند . به قول عيانى در كنوز الاسماء

نزد اهل خرد و اهل عيان * حرف جسم و عدد اوست چه جان

127 - علاء بن كامل گويد : شنيدم كه امام صادق عليه السلام ( در حالى كه به فرمودهء خداوند در آخر سورهء اعراف نظر داشت ) مىفرمود : شب هنگام ، با حال زارى و بيم ، بدون آنكه آوايت را آشكار كنى ، پروردگارت را در ضميرت ياد كن ( و بگو ) : « لا إله الا اللّه وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى و هو على كل شيءٍ قدير » علاء بن كامل گويد : من به حضور شريف امام عرضه داشتم : كه جملهء « بيده الخير » را در اين ذكر نياورديد . ( چطور است اين را هم بر آن بيافزائيم ؟ ) آنگاه حضرت فرمودند : گرچه خير بدست خداست . ولى تو آنچه را كه گفتم ، همانطور ( بدون آنكه چيزى بر آن بيافزائى ) ده بار بگو . و نيز هنگام بر آمدن آفتاب و هنگام فرو شدن آن ده بار بگو : « اعوذ باللّه السميع العليم » .

128 - هر آينه شب هنگام از بستر برخاستن موافقت زبان و دل را افزاينده‌تر است و بيان سخن را استوار دارنده‌تر كه كارهاى تو در روز بسيار است .

129 - منزه است آن خدايى كه بنده خود را در شب سير داد .

130 - پاره‌اى از شب را به نماز خواندن زنده بدار . اين نافله خاص تو است ، باشد كه پروردگارت تورا به مقامى پسنديده برساند .

131 - حق سبحانه فرمود : سبحان الذي اسراء بعبده ليلا نفرمود اسرى بمحمد صلى اللّه عليه و آله و سلم چون اين مقام براى عبد است و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ، پس اگر عبد شوى به اندازه بندگى خود قرب به آن مقام منيع پيداكنى ، اگر چه تمنى به مقام